C2026-03

Skip to content Subscribe Foreign Affairs

Menu Trump’s Way of War Iran, Venezuela, and the End of the Powell Doctrine Richard Fontaine March 2, 2026 U.S. Navy sailors on the USS Abraham Lincoln aircraft carrier, February 2026 U.S. Navy sailors on the USS Abraham Lincoln aircraft carrier, February 2026 U.S. Navy / Reuters RICHARD FONTAINE is CEO of the Center for a New American Security. He has worked at the U.S. Department of State, on the National Security Council, and as a foreign policy adviser to U.S. Senator John McCain.

More by Richard Fontaine Listen Share & Download Print Save When bombs began falling on Iran this weekend, most Americans were as surprised as the rest of the world. The U.S. force posture in the Middle East had been building in the preceding weeks, but negotiations between Washington and Tehran were still underway. Even as the U.S. military readied for an attack, the Trump administration obscured the exact objective. There was remarkably little national debate, scant discussion with U.S. allies, and no vote in Congress about the desirability of conflict. Two days into the war, administration officials have yet to articulate a specific vision for how it

Finish reading this article for free Enter your email and we’ll send a paywall-free link directly to your inbox.

[email protected] Get it Now In addition to your unlocked article, you will receive our flagship weekly newsletter Foreign Affairs This Week, as well as occasional updates and offers from Foreign Affairs. You can unsubscribe at any time. For more information, visit our user agreement and privacy policy.

Get unlimited access to all Foreign Affairs. Subscribe Already a subscriber? Log In

Topics & Regions: United States Middle East Levant Israel Iran Geopolitics Foreign Policy War & Military Strategy U.S. Foreign Policy Donald Trump Administration War in Iran Recommended One Man’s War How Constraints on the U.S. President’s War-Making Authority Eroded—and How to Restore Them

Stephen Pomper

Trump’s Iran Gamble How the Latest Strikes Risk Opening a Pandora’s Box in the Gulf

Ali Vaez

China Is Winning by Waiting How Beijing Turns Predictability Into Power

Kyle Chan

The Age of Kleptocracy Geopolitical Power, Private Gain

Alexander Cooley and Daniel Nexon

The Multipolar Delusion And the Unilateral Temptation

C. Raja Mohan

The Dream Palace of the West Why the Old Order Is Gone for Good

Kishore Mahbubani

Most Read Israel After the Iran War The False Promise of Total Victory

Shira Efron

Why China Won’t Help Iran Beijing Cares About the Oil, Not the Regime

Yun Sun

The Mirage of a New Middle East War With Iran Won’t Reshape the Region the Way America Wants

Dalia Dassa Kaye

The Middle East’s Dangerous New Normal Iran, Israel, and the Delicate Balance of Disorder

Suzanne Maloney

Will China Overplay Its Hand? How Beijing’s Confidence Could Shake Up the Trump-Xi Summit

Thomas J. Christensen

Foreign Affairs Published by The Council on Foreign Relations, Inc.

© 2026. All Rights Reserved.

Privacy Policy Cookie Choices Terms of Use Follow on Facebook Follow on X Follow on Instagram Follow on LinkedIn Follow on YouTube Subscribe to RSS Follow on Reddit Follow on Flipboard Follow on WhatsApp Follow on Spotify About About Us Events Work at Foreign Affairs Podcast Staff Download the App Graduate School Forum Contact Frequently Asked Questions Account Management Submissions Permissions Advertise Leave Us Feedback Accessibility Statement Explore by Topic Authoritarianism Defense & Military Diplomacy Ideology Political Development Politics & Society Science & Technology Security All Topics Explore by Region Africa China Europe Latin America Middle East Russia Ukraine United States Venezuela From the publishers of Foreign Affairs

2026 College and University Educators Workshop Media Briefing: What Comes Next After the U.S. and Israeli Strikes on Iran Tariffs and Trade: What Comes Next

Ga naar hoofdinhoud. Sla menu over, ga naar het artikel

Mijn ND Abonneer Nieuws Geloof Opinie Mensen Cultuur Vacatures

Nieuws Krant Podcasts Puzzels Mijn nieuws

Luisteren Stemmen staken: CGK-plan om classiskerken van verschillende ligging te scheiden is van tafel Nieuws Een voorstel in Christelijke Gereformeerde Kerken om behoudende en progressieve kerken in regio’s Amersfoort en Apeldoorn uit elkaar te halen, is op het nippertje gestrand. Hilbert Meijer Hilbert Meijer donderdag 5 maart 2026, 16:08 Het plan voor de uitruil van classiskerken keert mogelijk terug tijdens de komende synode. Het plan voor de uitruil van classiskerken keert mogelijk terug tijdens de komende synode. beeld: Dick Vos Amersfoort

Het idee was om enkele plaatselijke Christelijke Gereformeerde Kerken die zich niet aan de synodebesluiten over vrouw en ambt houden, te verplaatsen naar de classis (regio) Apeldoorn. Omgekeerd zouden gemeenten daar die zich wél aan de besluiten houden, naar de classis Amersfoort verhuizen.

Zo zou er dus rond Apeldoorn een progressieve classis ontstaan en rond Amersfoort een classis met overwegend behoudende CGK-gemeenten. De bedenkers van het plan wilden hiermee op regionaal niveau de spanningen verminderen, zodat er weer inhoudelijk vergaderd kon worden.

Tekst loopt door onder de advertentie In de classis Amersfoort, waar vanwege diepgaande verschillen over vrouwelijke ambtsdragers en homoseksuele relaties nauwelijks meer wordt vergaderd, sprak een grote meerderheid zich eerder al uit voor het plan. Maar in de classis Apeldoorn kreeg het voorstel woensdagavond net geen meerderheid: 13 afgevaardigden stemden voor en 13 tegen. Daarmee is het idee van tafel.

Volgens een van de initiatiefnemers van het plan, ouderling Ad Heijstek van de christelijk-gereformeerde Pniëlgemeente in Veenendaal, is het voorstel vooral afgeketst op kerkordelijke argumenten. ‘Voor het hervormen van classes moeten gegronde bijbelse redenen zijn. Die zijn er niet. Het plan was vooral door pragmatische motieven ingegeven.’

Landelijk uitrollen Heijstek, die het plan samen met enkele andere Veenendalers bedacht, is teleurgesteld over de afwijzing uit Apeldoorn. Het is zeer de vraag of de classis Amersfoort nu nog normaal kan vergaderen.

De initiatiefnemers hoopten volgens hem bovendien dat de beoogde uitruil van classiskerken ‘landelijk uitgerold kon worden’. Ze overwegen nu hun voorstel in te dienen bij de komende synode van Hoogeveen, die mogelijk later dit jaar van start gaat.

Vooral voor tientallen zogeheten ‘middengemeenten’ in de Christelijke Gereformeerde Kerken - plaatselijke kerken die niet uitgesproken progressief of behoudend zijn - kan een herindeling van de classis een uitkomst zijn, verwacht Heijstek. Want dan hoeven die kerken vooralsnog geen besluit te nemen over de vraag of ze zich al dan niet aansluiten bij de behoudende ‘Rijnsburggroep’. ‘We hadden gehoopt dat we met dit tussenvoorstel weg konden blijven bij die keuze’, laat Heijstek weten. ‘Dat uitstel wordt ons ontnomen, waardoor we steeds dichter voor een keuze komen te staan.’

Christelijk-gereformeerde-regiokerken-stellen-voor-rechtse-en-linkse-gemeenten-uit-elkaar-te-halen Lees ook

Christelijk-gereformeerde regiokerken stellen voor rechtse en linkse gemeenten uit elkaar te halen

CGK-commissie-waarschuwt-nogmaals--eigen-vergaderingen-van-Rijnsburggroep-betekenen-scheuring Lees ook

CGK-commissie waarschuwt nogmaals: eigen vergaderingen van Rijnsburggroep betekenen scheuring

Mail de redactie

Delen

Advertentie Lees ook Afbeelding Achtergrond

Lees hier alle afleveringen van de artikelenserie Van Ulrum tot Urk door Willem Bouwman Geen Paasviering dit jaar in de Grote of Sint-Laurenskerk in het centrum van Alkmaar. 'De agenda is te vol.' Nieuws

Na alle commotie géén Paasdienst in Grote Kerk van Alkmaar. ‘We hopen dat dit nooit weer gebeurt’ Afbeelding Uitgelicht

Een marmeren hoofdkantoor, maar bijna lege kerkzalen. Nadert het einde van de Molukse Kerk in Nederland? De voormalige Schinkelkerk, waar Hidde Marinus dominee Geelkerken hoorde preken over de sprekende slang. Geschiedenis

Preek van dominee Geelkerken over de sprekende slang valt verkeerd bij Hidde Marinus Martijn van den Boogaart: 'De GZB is er niet alleen voor de uitzending van theologen met veel ervaring en levenswijsheid. Ook voor jongeren.' Achtergrond

Jubilerende zendingsorganisatie GZB gaat jongeren werven. ‘We zoeken een combinatie van leren en werken’

Uitgelicht

Hoe de kerk niet koos voor slachtoffers. Wat ging er mis in de zaak rond dominee Paul Visser? Het controleren van kerkelijke macht en procedures zien we als onze journalistieke taak. Achtergrond

Waarom schrijft het Nederlands Dagblad zo uitgebreid over de klachten tegen dominee Paul Visser? Niels den Hertog (rechts) is benoemd tot hoogleraar aan de Theologische Universiteit Apeldoorn. Links van hem zijn vader Gerard den Hertog, zijn grootvader Willem van 't Spijker en zijn overgrootvader Jan Hovius, die ook alle drie hoogleraar in Apeldoorn waren. Nieuws

Vier generaties op rij hoogleraar aan de Theologische Universiteit Apeldoorn. Zit theologie in de genen? Nederlands Dagblad Over ons Werken bij Contact Service Klantenservice Bezorging Verhuizing Vakantie Losse verkoop Zakelijk adverteren Familieberichten Veelgestelde vragen Kennismakingsabonnementen Digitaal Zaterdag en altijd digitaal Compleet Abonnement nemen Toon alle abonnementsvormen Op alle artikelen, foto's en illustraties van het Nederlands Dagblad rust copyright. Daarom mag niets van ND.nl worden overgenomen, gekopieerd of opgeslagen voor commercieel, niet persoonlijk gebruik zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever van het Nederlands Dagblad. Meer informatie vindt u in onze algemene voorwaarden en bij de veelgestelde vragen. Sitemap Privacy & cookies Algemene voorwaarden 0 Nederlands Dagblad app Nederlands Dagblad BV DOWNLOAD - In Google Play Bekijk

Ga naar hoofdinhoud. Sla menu over, ga naar het artikel

Mijn ND Abonneer Nieuws Geloof Opinie Mensen Cultuur Vacatures

Nieuws Krant Podcasts Puzzels Mijn nieuws

Terug naar de digitale krant

Luisteren Schuilen in Beiroet: ‘Zelfs al houdt Hezbollah op te bestaan, dan nog zal Israël altijd blijven bombarderen’ Reportage Terwijl de bommen vallen, zoeken mensen in Libanon een veilig heenkomen. Bij de middelbare school van Ras Beiroet hebben zich maandagmiddag zo’n vijfhonderd mensen aangemeld. Bij de voordeur staan gezinnen te tieren en te dringen. Jenne Jan Holtland / VK maandag 2 maart 2026, 20:56 Een gezin uit Beiroet dat gevlucht is voor de Israëlische aanvallen. Een gezin uit Beiroet dat gevlucht is voor de Israëlische aanvallen. beeld: ANP Beiroet

Aan alles kun je wennen, ook aan oorlog. Dat is althans wat Tima Qassem breed lachend volhoudt, staand in westelijk Beiroet. Aan haar guitige blik is het niet af te zien, maar de 23-jarige heeft nauwelijks geslapen, nadat Israëls oorlog tegen Hezbollah maandag een nieuwe, vernietigende ronde is ingegaan. Met haar vader is ze halsoverkop haar dorp ontvlucht, niet ver van de grens met Israël. Uren later pas is ze hier aangekomen, bij een middelbare school die als tijdelijke opvang fungeert.

Als gezegd: alles went. Toch? Iedereen schrikt als er een explosie klinkt die de lucht doet trillen. Boemmmmm. Tima krimpt ineen, haar vuisten gebald van de schrik. Weg is haar bravoure. Haar ogen staan groot. Oorlog is veel dingen tegelijk, ook een onderhandeling met je eigen zenuwen.

Tekst loopt door onder de advertentie In de menigte klinkt het vermoeden dat Israël verderop in de stad een vestiging van al-Qard al-Hassan heeft geraakt, het omstreden bedrijf (in Amerika op de sanctielijst) dat als bank fungeert voor de militante beweging Hezbollah en zijn achterban.

Overal in de Libanese hoofdstad is de ontreddering voelbaar. Duizenden mensen zijn door Israëls bombardementen uit hun huizen gejaagd, op zoek naar een veiliger heenkomen. Zeker 31 mensen werden gedood, onder wie – volgens Israël althans – een handvol kopstukken van de militie.

Wie niets heeft, spoelt als vanzelf aan bij een van de scholen die worden ingezet als tijdelijke opvanglocaties. Dit alles volgde op een reeks (ogenschijnlijk symbolische) luchtaanvallen van Hezbollah, dat zei zich te willen wreken voor de moord op Ali Khamenei, Irans Opperste Leider. Wat begon als een oorlog tegen het Iraanse bewind, laat 1.500 kilometer verderop diepe rimpelingen na. De bommencampagne zal doorgaan, bezwoer Israëls legerleiding, tot Hezbollah is ‘geëlimineerd.’

Aanspoelen Wie maandag mazzel heeft, kan in Beiroet bij familie of kennissen terecht. Wie een beetje geld heeft, huurt een hotelkamer of leegstaand appartement. Wie niets heeft, spoelt als vanzelf aan bij een van de scholen die worden ingezet als tijdelijke opvanglocaties. Bij de middelbare school van Ras Beiroet, op loopafstand van de Middellandse Zee, hebben zich maandagmiddag zo’n vijfhonderd mensen aangemeld.

Bij de voordeur staan gezinnen te tieren en te dringen. ‘We kunnen nog niet naar binnen’, moppert Salwa Darwish (62), de kettingrokende oma van Tima. ‘Ze wachten nog op groen licht van het ministerie van Onderwijs.’

‘We kunnen niet stilzitten terwijl we gebombardeerd worden.’ Verderop in de wijk, in Midtown Hotel (volgens de website voorzien van ‘inspirerend meubilair’), zitten de geluksvogels, al zou de 65-jarige Abu Ali zichzelf nooit zo noemen. ‘Het geld groeit niet aan de bomen’, sputtert de getatoeëerde krachtpatser, in het dagelijks leven bodyguard. Voor de eerste doorwaakte nacht heeft hij dik 40 euro neergeteld, om vervolgens de kamer te moeten delen met zes familieleden.

De anderen deelden het matras, hijzelf sliep in een stoel. Zijn gezicht staat bezorgd. ‘Als de oorlog nog weken duurt, is mijn geld straks op. Waar moet ik dan heen?’

In de lobby achter hem is het een komen en gaan van families, sommigen vergezeld door hun Ethiopische huishoudelijke hulp. Een enkeling heeft in de gauwigheid wat ondergoed meegenomen of een handtas, terwijl anderen met lege handen aankomen. Abu Ali somt zijn bezittingen op: zijn ID-kaart, een telefoon en een bril. O, en het handwapen aan zijn riem natuurlijk, bodyguard blijf je ook in oorlogstijd.

Geen kwaad woord over ‘verzet’ Zoals meer sjiitische Libanezen (Hezbollahs traditionele achterban) zul je van hem geen kwaad woord horen over het zelfbenoemde ‘verzet’. De Libanese regering, gesteund door Amerika, wil dat de groepering zijn wapens inlevert, en deed Hezbollahs militaire activiteiten maandag in de ban. Onzin, vindt Abu Ali, die met zijn witte gezichtshaar en tomaatvormige spierballen het midden houdt tussen Ernest Hemingway en Popeye. ‘We kunnen niet stilzitten terwijl we gebombardeerd worden.’ Als dat meer verwoesting betekent, dan zij het zo. ‘Onze waardigheid’, citeert hij de omgekomen Hezbollah-leider Hassan Nasrallah, ‘schuilt in martelaarschap’.

Toch is ook hier te merken dat Hezbollah als thema een splijtzwam is. Een groeiend aantal Libanezen is het zat om door de groepering gegijzeld te worden. Als de Volkskrant op het hotelterras een praatje aanknoopt met een handvol ontheemden, willen ze niet ingaan op vragen over de groepering – je weet nooit wie er een paar tafeltjes verderop meeluistert.

Bij de receptie van het hotel moet Lina Zamar (56) nieuw gearriveerde families teleurstellen: alle honderd kamers van Midtown Hotel zitten vol, een vertienvoudiging ten opzichte van de situatie voor de oorlog. De eigenaar doet goede zaken, al haast Zamar zich dat te nuanceren. Ontheemde families, zegt ze, betalen de helft van wat gewone hotelgasten moeten ophoesten.

Zamar is katholiek, een levende herinnering aan Libanons grote verscheidenheid (het land telt zeventien religieuze groepen). Veel christenen willen dat Hezbollah de wapens inlevert, maar daar hoort de receptioniste niet bij. ‘In het Midden-Oosten blijft Israël hét probleem’, zegt ze vurig. ‘Zelfs al houdt Hezbollah op te bestaan, dan nog zal Israël altijd blijven bombarderen. Weet je waarom? Omdat ze een Groot-Israël willen, inclusief Jordanië, Libanon, Syrië, alles. Je ziet toch wat ze met Palestina doen?’

Ze vertelt over haar geboortedorp, dat op dit punt verdeeld is. ‘De mensen die weleens een geschiedenisboek lezen, steunen het ‘verzet’. De naïevelingen doen dat niet.’ Zo bezien is haar dorp een microkosmos van het hele land. Oorlogen komen en gaan. Wat blijft, is de verdeeldheid.