C2026-04

Prinses Amalia brengt op uitnodiging van burgemeester Halsema een bezoek aan Amsterdam.

Vriendinnen van Amalia vinden het ‘cool’ dat ze vloeiend Spaans spreekt, maar aan deze taal wil de prinses niet beginnen

Ze oogt nog een tikkeltje onwennig, maar onthult tegelijk onbevangen dat ze Chinees maar een lastige taal vindt. Prinses Amalia bekijkt Amsterdam, maar toont tegelijk zichzelf tijdens haar tweedaagse ‘bezoek’ aan de hoofdstad.

Tobias den Hartog Parlementair verslaggever 16 april 2026, 18:51 Laatste update: 16 april 2026, 20:09

De koningin in spe wordt donderdag en vrijdag op sleeptouw genomen door burgemeester Femke Halsema. Precies zoals haar vader, koning Willem-Alexander, in 1988 werd ‘rondgeleid’ door de toenmalige burgemeester. Amalia woont en studeert weliswaar in de hoofdstad, maar nu krijgt ze toch echt nieuwe kanten van Amsterdam te zien. En Amsterdam van haar.

Als bij een gesprek het onderwijs in Osdorp ter sprake komt, schroomt Amalia niet om te verklappen dat ze Chinees ‘helemaal niets vond’. Al die tekens, al die klanken. „Soms woorden met zeven verschillende accentjes...”

Wat haar vriendinnen wel ‘cool’ vonden: dat ze vloeiend Spaans spreekt, dankzij haar moeder. Zeker toen alle Spaanse liedjes en Spaanstalige series ‘in de mode’ raakten, stond Amalia op een voetstuk. „Oh mijn god, jij kunt dit gewoon allemaal begrijpen!”, hadden haar vriendinnen gezegd.

Vuurdoop Amalia krijgt een waaier aan Amsterdammers voorgeschoteld, uit verschillende sectoren: van sport tot wetenschap, van cultuur tot de politie en het nachtleven. Ook op de gastenlijst: hulpverleners, advocaten, dj’s, kunstenaars en techtalenten. Het meest uitdagend is waarschijnlijk de vrijdagavond, wanneer Amalia ‘mee op patrouille’ gaat met de politie.

Het is een vuurdoop op zich, zo’n tweedaags solobezoek, en nu en dan zie je de onwennigheid. Als Amalia na een gesprek vertrekt en haar gesprekspartners met een handdruk bedankt, geeft ze pardoes een van haar eigen voorlichters een hand. En als ze even later poseert voor de camera’s, zie je haar twijfelen: Ray-Ban-zonnebril op, of af?

Tegelijk luistert ze aandachtig als twee vrouwen vertellen over de gewelddadige relatie waaronder ze te lijden hebben gehad. Ze luistert met compassie en bedankt hen voor hun moed om hun verhaal te delen.

Spontaan Even daarvoor heeft ze tijdens haar bezoek aan de Universiteit van Amsterdam een groep voetballende robots bewonderd. Als tijdens het spel twee robots tegen elkaar oplopen, is ze gevat. „Dat zou geel zijn”, merkt ze op. Amalia en Halsema krijgen er ook een lezing over AI. Om het ijs te breken wordt er aan de gespreksdeelnemers gevraagd of zij vinden dat ze op het hoogtepunt van hun carrière staan. Lachend steekt de troonopvolgster een rood bordje op, waarmee ze duidelijk ‘nee’ zegt.

analyse De dienstplichtbrief ploft op de mat: van de geruststellende toon uit 2012 is nog weinig over Nederlandse 16- en 17-jarigen krijgen deze week een brief van de overheid over de militaire dienstplicht. Wettelijk gezien is die sinds 1997 hetzelfde gebleven, maar de brieven zijn sindsdien veranderd. Wat is er tussen de regels door te lezen?

Door Dana Holscher

Fotografie Harry Cock

16 april 2026, 11:00 De brief over de dienstplicht van het ministerie van Defensie valt deze week weer bij duizenden zestienjarigen op de mat. De laatste jaren is die brief van toon en inhoud flink veranderd. Waar Defensie voorheen schreef over vrede, valt nu de term ‘oorlog’. En waar de brieven in het vorige decennium jongeren vooral moesten geruststellen, benadrukt Defensie inmiddels het belang van ‘een sterke krijgsmacht’.

Sinds 1997 hoeven Nederlandse jongeren niet meer automatisch in het leger. Op 1 mei dat jaar werd de zogeheten opkomstplicht opgeschort, wat betekent dat jongeren zich niet meer verplicht hoeven te melden voor een medische keuring, militaire opleiding en eventueel: militaire dienst. Wel staan alle 17 tot 45-jarigen geregistreerd als dienstplichtig, waardoor ze kunnen worden opgeroepen, mocht de overheid daartoe besluiten.

De brieven waarin alle aanstaande zeventienjarigen daarover worden geïnformeerd, werden door de Volkskrant tegen het licht gehouden.

Ga direct naar inhoudGa naar ‘artikel luisteren’

Zijn brieven brengen de Romeinse geschiedenis tot leven en laten zien: Cicero was onuitstaanbaar ijdel

recensie Cicero De Romeinse politicus, filosoof en literator Cicero wordt wel gezien als groot voorbeeld voor politici en als belichaming van de rechtsstaat. Maar uit zijn brieven, nu voor het eerst integraal in het Nederlands vertaald, ontstaat een heel ander beeld.

David Rijser Gepubliceerd op15 april 2026 Leestijd 7 minuten

Luister

Getty Images, bewerking NRC De Russische componist Dmitri Sjostakovitsj citeert in zijn memoires als Russisch gezegde ‘Hij liegt als een ooggetuige’. Als dat op het eerste gezicht ergens niet van toepassing lijkt, is het wel bij de overgeleverde correspondentie van de Romeinse politicus, advocaat, filosoof en literator Cicero (106-43 voor Christus), nauw betrokken ooggetuige van de overgang van Republiek naar keizerrijk in het antieke Rome, een cruciaal breekpunt in de geschiedenis van het Westen. Cicero’s overgeleverde brieven zijn enige tijd geleden met een aantal antwoorden van zijn correspondenten voor het eerst integraal in het Nederlands vertaald.