C2026

o Navigation

Account Details Haaretz - back to home page Current section Opinion Opinion Israel Is Conducting a Systematic Campaign of Ethnic Cleansing and Crimes Against Humanity in the West Bank Gift this article Share to X Share Comments: 15

Save Israeli troops walk amid smoke rising from a fire started by crowd control grenades, during a protest against a settlement near Hebron in the West Bank, June 9, 2026. Israeli troops walk amid smoke rising from a fire started by crowd control grenades, during a protest against a settlement near Hebron in the West Bank, June 9, 2026. Credit: Mussa Qawasma/Reuters These are unprecedented and harsh accusations against an Israeli government and the defense establishment, especially from a former prime minister. But after years of restraint, I have no choice but to make them

2 Ehud OlmertFollow 06:45 PM • June 18 2026 IDT

The fight against Jewish terrorism in the West Bank must advance to the next stage and be waged with greater determination. The daily terrorism that is managed, directed, encouraged and supported by the Israeli government can no longer be tolerated.

What is happening across the West Bank today is not the work of "70 kids … from broken homes," as Prime Minister Benjamin Netanyahu once tried to claim, disingenuously. Nor are these the crimes of a small, anomalous minority among settlement residents, as some leaders of the settler movement often contend.

Today, it must be said that the State of Israel is conducting an organized, systematic, state-funded campaign of ethnic cleansing and crimes against humanity. Not in the Gaza Strip, not in southern Lebanon, not in Syria, but in areas of the West Bank that are under the exclusive security control of the state and its security and law enforcement apparatus.

Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu and Defense Minister Israel Katz, last year. Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu and Defense Minister Israel Katz, last year. Credit: Ronen Zvulun/Reuters At the forefront of this campaign are the prime minister, Defense Minister Israel Katz and the rest of the cabinet, of course. The drive behind these acts is reflected in the statements and actions of senior ministers who seek the full annexation of the West Bank without their Palestinian inhabitants remaining there. I am referring specifically to Itamar Ben-Gvir, Bezalel Smotrich and the other ministers who support, through word and deed, policies that amount to the expulsion of Palestinian residents.

Haaretz Opinions Read the opinions shaping debate in Israel and beyond

Sign Up These are harsh words. Never before have such serious accusations been leveled against an Israeli government and the entire defense establishment, certainly not by someone who once held ultimate responsibility for Israel's security. But after a long and painful period of restraint, there is no choice but to say these things plainly and in full.

Nothing can justify turning a blind eye to what is happening daily in Palestinian villages across the West Bank: pogroms, children and adults injured in and outside their homes, fields and property set ablaze, and large-scale theft – especially of cattle and sheep, the primary source of livelihood for many residents. Faced with all this, it is impossible to remain calm, forgiving or unwilling to confront the perpetrators, their supporters and their leaders.

A Palestinian man inspects the damage inside a mosque reportedly burnt by Israeli settlers overnight, in the West Bank village of Jiljlia, just north of the West Bank city of Ramallah on June 17, 2026. A Palestinian man inspects the damage inside a mosque reportedly burnt by Israeli settlers overnight, in the West Bank village of Jiljlia, just north of the West Bank city of Ramallah on June 17, 2026. Credit: AFP/ILIA YEFIMOVICH Over the past two years, Israel has been accused on nearly every international stage – including by friendly countries that have stood by it in times of conflict and crisis – of committing genocide in Gaza. I have said at every opportunity that Israel neither committed nor intended to commit genocide in the Strip.

True, Israel fought the war that followed Hamas' atrocious October 7 massacre with brutality and, at times, through actions that can only be described as war crimes. We all know such things occurred, even if we were unwilling to admit it. But the government did not pursue a policy of genocide, nor did it deliberately and systematically support actions that meet the legal definition of genocide.

Related Articles Ex-Israel PMs, security chiefs to Netanyahu: Act against West Bank Jewish terror Amos Harel Israel must choose life, not the West Bank settlements Haaretz Editorial Israel is turning the West Bank into Gaza. There's only one way to stop it Abby Seitz On several occasions, including in Haaretz, I acknowledged that war crimes had indeed been committed. Foreign media outlets were eager to hear me accuse the government of responsibility for those crimes and claim they were carried out with the knowledge and consent of its leaders. I resisted that interpretation, and I do not regret it. I know that many who fought in Gaza, and who took part in some of its harshest episodes, continue to struggle with feelings of guilt over actions carried out by them or their units. Many pilots, too, wrestle with the emotional burden of operations that resulted in the deaths of innocent civilians. Some have told me so themselves.

A general view of Palestinians playing soccer on a pitch amid destroyed buildings in Gaza City, June 13, 2026. A general view of Palestinians playing soccer on a pitch amid destroyed buildings in Gaza City, June 13, 2026. Credit: DAWOUD ABU ALKAS/Reuters But Israeli service members – whether in the air force, artillery, armored corps or infantry – were not the ones who set the targets or determined the objectives. They carried out orders. Those orders were at times reckless or poorly considered, and often issued without adequate consideration of the civilian casualties they might cause. But there was no conscious decision, no deliberate policy – by the government or any of its members – to authorize actions intended to result in mass killings.

Therefore, even if crimes that cannot be ignored or denied did occur in Gaza, there was no government policy behind them, and thus no justification for issuing arrest warrants against the prime minister, the defense minister or senior military commanders. That is what I believed then, and it is what I believe today.

These conclusions do not apply to what has been happening in the West Bank in recent years, and especially in recent months.

Here, I do not hesitate to assign direct and immediate responsibility to the government for war crimes and ethnic cleansing directed against hundreds of thousands of Palestinians who have no involvement in terrorism, directly or indirectly.

Haaretz Podcast Trump made a deal with Iran. What will Netanyahu do? play The thousands of settlers involved in these crimes could not act without the assistance, protection, backing and funding provided by government agencies at both the local and national levels. Crimes of this scale – including serious sexual abuse, even if not exactly as described by Nicholas Kristof in The New York Times – would not be possible without support at every stage.

The Israel Police are, in practice, partners in what is taking place in the West Bank. They do not attempt to prevent these acts, despite their duty to do so. In many cases, security forces actively assist Jewish terrorists – and, remarkably, it is almost always the Palestinian victims who are arrested, rather than the perpetrators.

An Israel soldier stands guard on the roof of a Palestinian home being bulldozed because the Israel authorities say it was built without permission, in Ar-Rifaiyya village, south of the West Bank city of Hebron on June 17, 2026. An Israel soldier stands guard on the roof of a Palestinian home being bulldozed because the Israel authorities say it was built without permission, in Ar-Rifaiyya village, south of the West Bank city of Hebron on June 17, 2026. Credit: AFP/HAZEM BADER Too many cases have emerged in which IDF soldiers, both conscripts and reservists, have been involved in assaults and attacks against Palestinians. The IDF Spokesperson routinely responds by saying such incidents do not reflect the army's values or policy. But this has become little more than a hollow ritual. The reality is that soldiers in various locations continue to take part in violent and at times even deadly attacks on Palestinian residents.

Nor can the failures of the Shin Bet in preventing and exposing Jewish terrorism be ignored. The domestic intelligence agency, like the IDF, is deeply important to me. Over many years, I worked closely with its commanders and operatives and came to know their dedication, courage and professionalism. But I also know their capabilities. There is no convincing explanation for why the Shin Bet is not using the tools at its disposal to confront the rampant Jewish terrorism in the West Bank. The agency bears responsibility for preventing terrorism, whether Palestinian terrorism – a mission it carries out with considerable success – or Jewish terrorism.

These failures did not begin under the current Shin Bet chief, nor is this an attempt to discredit him amid the legitimate debate surrounding his appointment. They are longstanding failures, and there is no reason to accept them as inevitable.

Israel's law enforcement authorities have a duty to take the necessary steps to stop what Jews are doing in the West Bank. But given the certainty that the government will not act, that the defense minister will continue refusing to authorize administrative detention orders against Jewish suspects, that the police will continue cooperating with perpetrators, and that the military will continue looking the other way, there is a real possibi

Raadspraat: Wijk kijkt niet weg: maar stelt wel voorwaarden 17 juni 2026 om 11:30 Voorlezen Opinie Raadspraat Over de noodopvang lopen de meningen uiteen. Maar in Wijk, Langbroek en Cothen zijn we het eens over één ding: we blijven met elkaar in gesprek en we nemen elkaar en onze zorgen serieus. Dat is geen vanzelfsprekendheid, maar is wel waar politiek over zou moeten gaan.

Laat ik eerlijk zijn: ook SamenWerkt worstelt met de noodopvang. We leven in een welvarend land. We hebben de plicht om mensen die vluchten voor oorlog en geweld op te vangen, zelfs als wij ook geconfronteerd worden met grote uitdagingen. We staan voor elkaar en voor iedereen die dat nodig heeft.

Dat is geen naïef idealisme; het is een morele verplichting. Tegelijk snap ik de zorgen van inwoners over veiligheid, over de druk op onze voorzieningen, over de woningcrisis en over het gevoel dat Den Haag de rommel hier neerlegt terwijl ze zelf niets oplossen.

• Advertentie -

Die spanning ga ik niet wegpoetsen. Maar ik weiger ook te doen alsof wegkijken een optie is.

Daarom hebben we duidelijke voorwaarden gesteld, gebaseerd op de zorgen die er onder inwoners leven. Dat de kosten voor de opvang op Mariënhoeve voor rekening van het COA komen. Dat er een juridisch bindende einddatum moet komen: 31 augustus. Tijdelijk moet tijdelijk zijn!

En het allerbelangrijkst dat er een veiligheidsplan wordt opgesteld, zodat sporters, vrijwilligers en omwonenden weten waar ze aan toe zijn en een veilige opvang voor iedereen (ook voor de vluchtelingen) wordt gerealiseerd.

Dat zijn geen lege woorden, maar concrete eisen, waar het college en de ambtenaren aan werken. Op ons initiatief stemde de volledige gemeenteraad unaniem in met een motie, waarin die eisen zijn vastgelegd. Een belangrijk en eensgezind signaal.

Wat me ook bezighoudt: de toon van het debat. Er zijn mensen (vooral van buiten) die dit onderwerp niet gebruiken om problemen op te lossen, maar om onrust te zaaien. De terechte zorgen van onze inwoners verdienen een serieus antwoord: geen schreeuwerige slogans en geweld.

Wijk bij Duurstede kijkt niet weg. We nemen verantwoordelijkheid, maar onder voorwaarden en in gesprek met elkaar. Samen zetten we onze schouders eronder.

Stefan Verwer, SamenWerkt Wijk bij Duurstede

‘Laat moslimlanden zich bekommeren om moslims’, stelt SGP-Europarlementariër Bert-Jan Ruissen voor Interview Welke mensen passen er wel en niet bij Europa? Die vraag is door het EU-migratiepact springlevend. SGP-Europarlementariër Bert-Jan Ruissen stelt voor om moslims in islamitische landen op te vangen. ‘Een veilige opvangplek is niet per se in Europa.’ Jan BlacquièreJan Blacquière woensdag 17 juni 2026, 11:00 Bert-Jan Ruissen, namens de SGP lid van het Europees Parlement. Bert-Jan Ruissen, namens de SGP lid van het Europees Parlement. beeld: ANP / Jeroen Jumelet Amersfoort

‘Moeten we bij asielaanvragen niet de vraag stellen of men cultureel en religieus wel bij Europa past?’, vraagt Bert-Jan Ruissen, Europarlementariër voor de SGP, zich af.

Als het aan hem ligt, is het antwoord ja. ‘Echte vluchtelingen hebben een veilige haven nodig, maar laat dan veilige moslimlanden zich bekommeren om islamitische asielzoekers.’

Tekst loopt door onder de advertentie

Woensdag spreekt Ruissen het Europees Parlement toe in Straatsburg, met een boodschap die vooral is gericht aan de Europese lidstaten. Die komen later deze week bijeen in Brussel.

Ruissen wil hen op het hart drukken om het pas ingevoerde migratiepact na te leven. En om na te denken over het Vluchtelingenverdrag. Wat de SGP betreft wordt in dat verdrag opgenomen dat religie en cultuur meewegen bij het bepalen van de opvangregio. Volgens hem integreren moslims beter in islamitische landen.

Dat standpunt is niet nieuw. Vorige maand pleitte SGP-leider Chris Stoffer op het eigen partijcongres voor hetzelfde plan, dat ook in het verkiezingsprogramma van de staatkundig-gereformeerden is opgenomen. Ruissen pleit nu op Europees niveau voor een verdeling op basis van religie en cultuur.

Waarom is het volgens u nodig om islamitische asielzoekers in moslimlanden op te vangen?

‘Ik wil benadrukken dat het Europese migratiebeleid vooral aankomt op het naleven van de afspraken uit het migratiepact. Als het pact werkt, zal dat betekenen dat het aantal migranten dat Europa binnenkomt, substantieel omlaag gaat. Ook worden uitgeprocedeerde asielzoekers uitgezet.

Daar voeg ik aan toe dat wij ervoor pleiten om meer rekening te houden met religieuze en culturele verschillen tussen asielzoekers en Europese landen. We moeten vaststellen dat Europa met een groot integratievraagstuk worstelt en dat het draagvlak voor migranten die onvoldoende integreren, afneemt.

Daarnaast denken wij dat het voor islamitische vluchtelingen beter is om opgevangen te worden in een moslimland, dan in Europa, waar de normen en waarden gestoeld zijn op christelijke wortels.

Nu biedt het vluchtelingenverdrag geen ruimte voor dit plan. Wij stellen voor om in een nieuw verdrag meer rekening te houden met religieuze en culturele verschillen in de beoordeling van migranten.’

Wat verstaat u onder moslimlanden?

‘Daar versta ik landen onder waar de overgrote meerderheid van de bevolking islamitisch is en waar de regering sterk beïnvloed wordt door de islam.’

Hoe verhoudt dit idee zich volgens u tot de vrijheid van godsdienst en gelijke behandeling? Het lijkt daar lijnrecht tegenin te gaan …

‘Dat grondrecht is in ons voorstel absoluut niet in het geding. Het uitgangspunt is dat iedere vluchteling die op de vlucht is voor geweld, recht heeft op een veilige plek. In de asielprocedure mag geen sprake zijn van discriminatie.

In de zoektocht naar een veilige plek willen wij de vraag stellen: welke plek is passend? Onze inschatting is dat een veilig islamitisch land een betere plek is voor moslims.’

Hoe moet dit plan in de praktijk werken? Moet Europa asielaanvragen van moslims voortaan weigeren?

‘Als mensen uit een onveilige situatie komen, moet een veilige plek gevonden worden. Ongeacht religie of achtergrond. Maar ons punt is dat deze opvang niet per se in Europa hoeft te zijn. Wij stellen voor om in de zoektocht naar een veilige plek rekening te houden met religieuze en culturele verschillen.

Om dat te doen, zal de EU afspraken moeten maken met moslimlanden over de opvang van islamitische asielzoekers. Dat is iets dat Europa ook moet doen voor de uitvoering van het migratiepact. Investeren in de opvang van vluchtelingen in de regio is essentieel. Daar is de SGP groot voorstander van.’

Religie moet dus worden meegewogen aan de grens. Maar iemand kan zich voordoen als christen …

‘Dat vraagstuk speelt nu ook. Mensen kunnen de regels omzeilen door zich anders voor te doen. Bepaalde risicogroepen, vervolgde christenen bijvoorbeeld, krijgen voorrang. Je ziet daardoor dat mensen met bekeringsverhalen aankloppen bij de IND. Die verhalen moeten worden getoetst. Dat is in dit plan niet anders.’

‘... of men cultureel en religieus wel bij Europa past’, schrijft u. Wat bedoelt u daarmee?

‘Ik denk dat het eerlijk is om te beseffen dat niet alle migranten zich vereenzelvigen met de Europese manier van leven, met christelijke wortels. Sommigen kijken bijvoorbeeld anders aan tegen democratische waarden. Als we te veel mensen binnenlaten die ver afstaan van de Europese waarden, ontstaan er spanningen in de samenleving.’

Zegt u daarmee dat Nederlandse moslims er anti-democratisch gedachtegoed op nahouden en niet goed zijn geïntegreerd?

‘Ik wil mensen niet over één kam scheren. Tegelijk kunnen we de realiteit niet negeren. Europa kampt met een integratieprobleem en dat zorgt voor veel spanning in onze samenleving.’

Hoeveel draagvlak heeft dit voorstel volgens u in het Europees Parlement?

‘Dit is geen voorstel waarover gestemd wordt, maar een aanzet tot discussie. Maar ik verwacht dat hier best sympathie voor zou bestaan als het wél in stemming zou worden gebracht. Er is momenteel een breed draagvlak voor een strenger migratiebeleid in het Europees Parlement, dit voorstel past daarbij.’