Raadspraat: Wijk kijkt niet weg: maar stelt wel voorwaarden 17 juni 2026 om 11:30 Voorlezen Opinie Raadspraat Over de noodopvang lopen de meningen uiteen. Maar in Wijk, Langbroek en Cothen zijn we het eens over één ding: we blijven met elkaar in gesprek en we nemen elkaar en onze zorgen serieus. Dat is geen vanzelfsprekendheid, maar is wel waar politiek over zou moeten gaan.
Laat ik eerlijk zijn: ook SamenWerkt worstelt met de noodopvang. We leven in een welvarend land. We hebben de plicht om mensen die vluchten voor oorlog en geweld op te vangen, zelfs als wij ook geconfronteerd worden met grote uitdagingen. We staan voor elkaar en voor iedereen die dat nodig heeft.
Dat is geen naïef idealisme; het is een morele verplichting. Tegelijk snap ik de zorgen van inwoners over veiligheid, over de druk op onze voorzieningen, over de woningcrisis en over het gevoel dat Den Haag de rommel hier neerlegt terwijl ze zelf niets oplossen.
Die spanning ga ik niet wegpoetsen. Maar ik weiger ook te doen alsof wegkijken een optie is.
Daarom hebben we duidelijke voorwaarden gesteld, gebaseerd op de zorgen die er onder inwoners leven. Dat de kosten voor de opvang op Mariënhoeve voor rekening van het COA komen. Dat er een juridisch bindende einddatum moet komen: 31 augustus. Tijdelijk moet tijdelijk zijn!
En het allerbelangrijkst dat er een veiligheidsplan wordt opgesteld, zodat sporters, vrijwilligers en omwonenden weten waar ze aan toe zijn en een veilige opvang voor iedereen (ook voor de vluchtelingen) wordt gerealiseerd.
Dat zijn geen lege woorden, maar concrete eisen, waar het college en de ambtenaren aan werken. Op ons initiatief stemde de volledige gemeenteraad unaniem in met een motie, waarin die eisen zijn vastgelegd. Een belangrijk en eensgezind signaal.
Wat me ook bezighoudt: de toon van het debat. Er zijn mensen (vooral van buiten) die dit onderwerp niet gebruiken om problemen op te lossen, maar om onrust te zaaien. De terechte zorgen van onze inwoners verdienen een serieus antwoord: geen schreeuwerige slogans en geweld.
Wijk bij Duurstede kijkt niet weg. We nemen verantwoordelijkheid, maar onder voorwaarden en in gesprek met elkaar. Samen zetten we onze schouders eronder.
Stefan Verwer, SamenWerkt Wijk bij Duurstede
‘Laat moslimlanden zich bekommeren om moslims’, stelt SGP-Europarlementariër Bert-Jan Ruissen voor Interview Welke mensen passen er wel en niet bij Europa? Die vraag is door het EU-migratiepact springlevend. SGP-Europarlementariër Bert-Jan Ruissen stelt voor om moslims in islamitische landen op te vangen. ‘Een veilige opvangplek is niet per se in Europa.’ Jan BlacquièreJan Blacquière woensdag 17 juni 2026, 11:00 Bert-Jan Ruissen, namens de SGP lid van het Europees Parlement. Bert-Jan Ruissen, namens de SGP lid van het Europees Parlement. beeld: ANP / Jeroen Jumelet Amersfoort
‘Moeten we bij asielaanvragen niet de vraag stellen of men cultureel en religieus wel bij Europa past?’, vraagt Bert-Jan Ruissen, Europarlementariër voor de SGP, zich af.
Als het aan hem ligt, is het antwoord ja. ‘Echte vluchtelingen hebben een veilige haven nodig, maar laat dan veilige moslimlanden zich bekommeren om islamitische asielzoekers.’
Tekst loopt door onder de advertentie
Woensdag spreekt Ruissen het Europees Parlement toe in Straatsburg, met een boodschap die vooral is gericht aan de Europese lidstaten. Die komen later deze week bijeen in Brussel.
Ruissen wil hen op het hart drukken om het pas ingevoerde migratiepact na te leven. En om na te denken over het Vluchtelingenverdrag. Wat de SGP betreft wordt in dat verdrag opgenomen dat religie en cultuur meewegen bij het bepalen van de opvangregio. Volgens hem integreren moslims beter in islamitische landen.
Dat standpunt is niet nieuw. Vorige maand pleitte SGP-leider Chris Stoffer op het eigen partijcongres voor hetzelfde plan, dat ook in het verkiezingsprogramma van de staatkundig-gereformeerden is opgenomen. Ruissen pleit nu op Europees niveau voor een verdeling op basis van religie en cultuur.
Waarom is het volgens u nodig om islamitische asielzoekers in moslimlanden op te vangen?
‘Ik wil benadrukken dat het Europese migratiebeleid vooral aankomt op het naleven van de afspraken uit het migratiepact. Als het pact werkt, zal dat betekenen dat het aantal migranten dat Europa binnenkomt, substantieel omlaag gaat. Ook worden uitgeprocedeerde asielzoekers uitgezet.
Daar voeg ik aan toe dat wij ervoor pleiten om meer rekening te houden met religieuze en culturele verschillen tussen asielzoekers en Europese landen. We moeten vaststellen dat Europa met een groot integratievraagstuk worstelt en dat het draagvlak voor migranten die onvoldoende integreren, afneemt.
Daarnaast denken wij dat het voor islamitische vluchtelingen beter is om opgevangen te worden in een moslimland, dan in Europa, waar de normen en waarden gestoeld zijn op christelijke wortels.
Nu biedt het vluchtelingenverdrag geen ruimte voor dit plan. Wij stellen voor om in een nieuw verdrag meer rekening te houden met religieuze en culturele verschillen in de beoordeling van migranten.’
Wat verstaat u onder moslimlanden?
‘Daar versta ik landen onder waar de overgrote meerderheid van de bevolking islamitisch is en waar de regering sterk beïnvloed wordt door de islam.’
Hoe verhoudt dit idee zich volgens u tot de vrijheid van godsdienst en gelijke behandeling? Het lijkt daar lijnrecht tegenin te gaan …
‘Dat grondrecht is in ons voorstel absoluut niet in het geding. Het uitgangspunt is dat iedere vluchteling die op de vlucht is voor geweld, recht heeft op een veilige plek. In de asielprocedure mag geen sprake zijn van discriminatie.
In de zoektocht naar een veilige plek willen wij de vraag stellen: welke plek is passend? Onze inschatting is dat een veilig islamitisch land een betere plek is voor moslims.’
Hoe moet dit plan in de praktijk werken? Moet Europa asielaanvragen van moslims voortaan weigeren?
‘Als mensen uit een onveilige situatie komen, moet een veilige plek gevonden worden. Ongeacht religie of achtergrond. Maar ons punt is dat deze opvang niet per se in Europa hoeft te zijn. Wij stellen voor om in de zoektocht naar een veilige plek rekening te houden met religieuze en culturele verschillen.
Om dat te doen, zal de EU afspraken moeten maken met moslimlanden over de opvang van islamitische asielzoekers. Dat is iets dat Europa ook moet doen voor de uitvoering van het migratiepact. Investeren in de opvang van vluchtelingen in de regio is essentieel. Daar is de SGP groot voorstander van.’
Religie moet dus worden meegewogen aan de grens. Maar iemand kan zich voordoen als christen …
‘Dat vraagstuk speelt nu ook. Mensen kunnen de regels omzeilen door zich anders voor te doen. Bepaalde risicogroepen, vervolgde christenen bijvoorbeeld, krijgen voorrang. Je ziet daardoor dat mensen met bekeringsverhalen aankloppen bij de IND. Die verhalen moeten worden getoetst. Dat is in dit plan niet anders.’
‘... of men cultureel en religieus wel bij Europa past’, schrijft u. Wat bedoelt u daarmee?
‘Ik denk dat het eerlijk is om te beseffen dat niet alle migranten zich vereenzelvigen met de Europese manier van leven, met christelijke wortels. Sommigen kijken bijvoorbeeld anders aan tegen democratische waarden. Als we te veel mensen binnenlaten die ver afstaan van de Europese waarden, ontstaan er spanningen in de samenleving.’
Zegt u daarmee dat Nederlandse moslims er anti-democratisch gedachtegoed op nahouden en niet goed zijn geïntegreerd?
‘Ik wil mensen niet over één kam scheren. Tegelijk kunnen we de realiteit niet negeren. Europa kampt met een integratieprobleem en dat zorgt voor veel spanning in onze samenleving.’
Hoeveel draagvlak heeft dit voorstel volgens u in het Europees Parlement?
‘Dit is geen voorstel waarover gestemd wordt, maar een aanzet tot discussie. Maar ik verwacht dat hier best sympathie voor zou bestaan als het wél in stemming zou worden gebracht. Er is momenteel een breed draagvlak voor een strenger migratiebeleid in het Europees Parlement, dit voorstel past daarbij.’
America Abroad America Abroad
Read distraction-free on Substack Are We Better Off Than Before the War? The US and Iran are close to a deal ending their war. That's good. But are we better off now than before the war? Ivo Daalder May 24, 2026
21
7
7
NASA Earth Observatory. Astronaut photograph ISS063-E-81262, taken from the International Space Station, August 31, 2020. No way.
Even with the conclusion of a deal, which could happen any moment now, the Iran War was a strategic disaster of historic proportions. That conclusion stands so long as the Iranian regime remains in power, effectively controls access to the Strait of Hormuz, and retains its nuclear ambitions, know-how, and capabilities. The pending deal changes none of that.
Type your email... Subscribe Axios and other media this morning report on the likely contours of the US-Iran deal that both sides say will likely be concluded today. According to Barak Ravid, who is unusually well-sourced, the main elements of the deal would be a memorandum of understanding to end the war. It would last 60 days and could be extended by mutual consent. During these 60 days,
Iran would allow full access to shipping through the Strait of Hormuz and agree not to charge tolls.
The US would lift its blockade of Iranian shipping and allow Iran to sell oil on the open market.
The end of the war would extend to Lebanon.
Iran would commit not to develop nuclear weapons and agree to negotiate over halting enrichment and the disposal of its stockpile of enriched uranium.
The US would negotiate the lifting of sanctions and unfreezing of Iranian assets, though final decisions would be linked to Iran’s nuclear commitments.
According to several reports, Iran has given the United States verbal assurances that it would be willing to freeze its enrichment, though for less than the 20 years Trump has indicated he would find acceptable. Tehran has also suggested that it would be willing to dilute and possibly remove the uranium stockpile that it enriched above 20 percent.
Worst Deal Ever? In announcing his decision to abandon the 2015 Iran nuclear deal, Trump in 2018 called it the “worst deal ever.” It was no such thing—and as I argued here a few days ago, had it remained in force, Iran today would be sitting on just 300kg of uranium enriched up to 3.67%—not 8,500kg of uranium with large parts of it enriched to 20% and even 60%.
Although this deal to end the war may not be the worst deal ever, it is a clear admission by Trump that the war was a mistake that has left everyone—not least the United States and its erstwhile allies—worse off. Consider:
Shipping through the Strait has been disrupted for almost three months and will take months to return to normal, even with this deal. Prior to the war, shipping occurred without any thought or fear of disruption.
Iran will be allowed to sell oil on the open market, something it was prohibited from doing before the war. And it will benefit from higher oil prices that were caused by the war and no longer need to sell its oil at a steep discount to sanction-breakers like China.
While Iran agreed not to charge tolls for 60 days, it retains effective control of the Strait and may insist on a tolling regime as the price for a nuclear agreement.
Iran’s commitment not to develop nuclear weapons—apparently the only firm nuclear-related commitment in the MOU—is nothing new and existed prior to the war. If anything, the war has created a much greater incentive for Tehran to abandon that commitment in the future.
Iran’s apparent verbal commitments on enrichment and the disposition of its stockpile are meaningless. And while the US commits to keep its military forces in the region for the next 60 days, every day without military strikes makes its resumption less, not more likely.
Strategic Folly Meanwhile, the larger strategic consequences of the war remain:
The Iranian regime now in power is more hardline and less interested in limiting its power or meeting the needs of the Iranian people than any other regime that has ruled since the 1979 Islamic Revolution.
Iran has discovered that controlling access to the Persian Gulf and its resources provides real leverage over the global economy—that won’t change.
America’s relations with Gulf allies, most of whom opposed Trump’s decision to go to war, have been severely weakened. Iran retains the capacity to attack them and their energy resources and the US can do nothing about it.
Israel, meanwhile, is learning that Trump will ignore its interests if they clash with his own.
America's NATO allies now know that Washington is an unreliable ally — one willing to punish its closest partners with tariffs and troop withdrawals out of sheer petulance.
China has learned a lot about how the US military fights and now knows that America’s industrial base is unable to sustain a major conflict for long. It also sees the US bogged down in the Middle East—at the expense of its presence and capabilities in the Indo-Pacific.
Russia has made millions on energy sales precisely at a time when its economy was running into trouble. And it knows it can count on Trump to lift oil and perhaps other sanctions, while doing nothing to limit its fight with Ukraine.
How to Lose a War The Iran War has been a disaster. Trump, no doubt, will boast that he is the only president who could have gotten this amazing win. Few will believe him.
Unless the pending deal has terms that are fundamentally different from what has been reported by US sources, Trump’s acceptance is an effective admission that he lost the war.
America Abroad is a reader-supported publication. To receive new posts and support my work, consider becoming a free or paid subscriber.
Type your email... Subscribe 21 Likes ∙ 7 Restacks Discussion about this post Write a comment... Robert Kapp 24 mei
Fine piece, Ivo, but it makes no mention of US military presumptions, assumptions, experiences, and failures/disappointments. This is Shock and Awe Redux, and someone needs to discuss it at length. Who said what to whom throughout the US security community, especially within DoD and between DoD and the White House? What are we loking at here: another example of failure of strategic bombing (repeating the lesson of WWII stratbombing survey)? Intel failure? Political suppression of competent mil/intel analysis? This must not go unexamined, especially given the loss of US military lives and the massive losses of US military equipment plus the revelations of supply chain inadequacies. RAK
Like (2) Reply Share 2 replies by Ivo Daalder and others DIANA RAMSAY 24 mei
Good that you pointed out one of the real problems with Iran's capability to develop nuclear weapons. Even if all enriched uranium goes away they still have the science and knowledge to recreate their nuclear program. I would like the news outlets to make this point which I believe most Americans have not been clued into.
Like (1) Reply Share 5 more comments...
America’s Strategic Alliance with Denmark and NATO A statement by 14 former officials in Democratic and Republican Administrations—including four NATO Ambassadors, 3 Assistant Secretaries of State for… Jan 9 • Ivo Daalder
75
6
38
The Consequences of Taking Greenland Trump is determined to make Greenland part of the United States. The consequences for the United States—and the world—will be severe Jan 7 • Ivo Daalder
128
34
38
Is This the End of NATO? The disputes over the Iran War are unprecedented in NATO's 77-year history. It threatens not just the cohesion, but the very foundation of the Alliance… Apr 1 • Ivo Daalder
41
5
8
Ready for more? Type your email... Subscribe © 2026 Ivo Daalder · Privacy ∙ Terms ∙ Collection notice Start your Substack Get the app Substack is the home for great culture
%2Fs3%2Fstatic.nrc.nl%2Fwp-content%2Fuploads%2F2026%2F06%2F16180528%2F160626ECO_2034526839_solvinity.jpg?width=92&height=&ar=&mode=&dpr=2)
