C2026

2570 bookmarks
Newest
Don’t Give Up on Global Order | Foreign Affairs
Don’t Give Up on Global Order | Foreign Affairs

Don’t Give Up on Global Order America Depends on It—and Can Restore It Philip H. Gordon June 9, 2026 Marines holding the U.S. flag, New York City, May 2026 Marines holding the U.S. flag, New York City, May 2026 Eduardo Munoz / Reuters PHILIP H. GORDON is Sydney Stein, Jr., Scholar at the Brookings Institution and Frank E. and Arthur Payne Distinguished Lecturer at Stanford University. He served as National Security Adviser to the Vice President in the Biden administration and as White House Coordinator for the Middle East in the Obama administration.

More by Philip H. Gordon Listen Share & Download Print Save Americans these days agree on very little about politics and international relations. But there is a growing consensus around two fundamental points. One is that the long-standing liberal world order—founded after World War II and based on a system of U.S.-led alliances, multilateral institutions, relatively open trade, and the defense of rules and norms such as state sovereignty, nonaggression, and freedom of navigation—is now dead and buried. It had been waning for some time, the logic goes, but the second Trump administration is proving to be the final nail in the coffin. The second point of emerging consensus is that a fundamental remaking of that order has become essential. The American role in preserving the old order had become counterproductive and unsustainable, and it is long past time that Americans shed the burdens required to try to maintain it.

The problem with this line of thinking is that neither assertion is true, and assuming otherwise could create a dangerous, self-fulfilling prophecy. U.S. President Donald Trump certainly doesn’t believe in a liberal, rules-based, U.S.-led order, and there is no guarantee that order will survive four years of the damage his administration is inflicting on it. At the same time, it would be premature to succumb to the fatalistic conclusion that there is no hope for more principled and reliable U.S. leadership after Trump, whose policies are now reminding many Americans what they lose when such leadership is abandoned. It would be even more misguided to presume that if the U.S.-led world order really is dying, it won’t be sorely missed when it is gone. To paraphrase what British Prime Minister Winston Churchill once said about democracy, a U.S.-led world order is probably the worst of all possible orders—except for all the others that have ever been tried.

Cynics (or frankly any honest observer) might question the degree to which a liberal rules-based order ever actually existed; it would be easy to make a long list of examples of how rules have been bent, broken, or ignored, not least by the United States itself. As Canadian Prime Minister Mark Carney acknowledged in his landmark address to the World Economic Forum in Davos in January 2026, the notion of a rules-based order was always “partially false.” The world’s strongest powers would consistently “exempt themselves when convenient,” trade rules were “enforced asymmetrically,” and international law was “applied with varying rigor depending on the identity of the accused or the victim.” At the same time, as Carney also acknowledged, the liberal international order was also partially true, and for eight decades, American hegemony “helped provide public goods, open sea lanes, a stable financial system, collective security, and support for frameworks for resolving disputes.” The United States during that period adopted and maintained a broad, enlightened view—historically unprecedented among great powers—that it had a national self-interest in making other countries secure, prosperous, and free. That view in turn gave other countries an interest in supporting U.S. leadership and the order that came with it.

The U.S.-led international system that has been in place since just after World War II has been marred by wars, injustices, inequalities, and other horrors. But it has also underpinned the most stable, secure, and prosperous 80-year period in world history. Much of that is because every U.S. president before Trump believed in it, defended it, and had the necessary public support to do so. Rather than complacently accepting its demise—let alone celebrating or contributing to it—the American president who comes after Trump should set out to update, improve, and sell the idea of an enlightened and U.S.-led world where leadership, rules, values, institutions, and norms still matter.

Subscribe to Foreign Affairs This Week Our editors’ top picks, delivered free to your inbox every Friday.

Enter your email here. Sign Up

  • Note that when you provide your email address, the Foreign Affairs Privacy Policy and Terms of Use will apply to your newsletter subscription.

SILVER LININGS In the 1979 film Monty Python’s Life of Brian, set in AD 33, the character Reg (played by the comedian John Cleese) famously asks fellow members of his Judean resistance group, “What have the Romans ever done for us?,” only for them to mention aqueducts, sanitation, roads, irrigation, medicine, education, public order, and even wine. Reg is reduced to responding, “Apart from the sanitation, the medicine, education, . . . what have the Romans ever done for us?” A similar joke could be made about American critics who dismiss the benefits of U.S. global leadership over the past 80 years: apart from avoiding great-power war (for the first time in history), keeping sea-lanes open, curbing nuclear proliferation, fostering unparalleled prosperity, advancing democracy, and granting the United States the unique benefits of global preeminence, what did the U.S.-led order ever do for Americans?

To say this is not to ignore the conflicts, injustices, and hypocrisies of the past eight decades but to note how favorably that period compares with any previous one in world history. Consider, for example, the prevention of wars between major powers. In the 80 years that preceded 1945 or any similar period before that, the world’s strongest countries fought regularly and repeatedly, wreaking havoc on humanity. World War I and World War II alone killed roughly 100 million people. By this standard, the last 80 years compare rather favorably. To be sure, what the historian John Lewis Gaddis has called “the long peace” that followed World War II was due in part to the deterrent effect of nuclear weapons, whose invention coincided with the dawn of the U.S.-led world order. As the political scientist John Mueller has pointed out, it was also due to the simple reality that modern military technology, even beyond nuclear weapons, makes war so catastrophic that major powers are largely deterred from waging it against each other. But much of the long peace also had to do with the presence and power of American military forces, alliances, and defense agreements all over the world, which have deterred the sort of territorial aggression and great-power wars that used to be commonplace.

Nuclear weapons nonproliferation provides another case in point. U.S. President John F. Kennedy’s famous 1963 warning that the world could see some 15 to 25 nuclear states by the 1970s—a thought that “haunted” him—was hardly implausible. Many experts and intelligence services concurred. But it didn’t happen, not because nuclear know-how, material, or technology was not available to states but because the United States gave credible security guarantees to many of the states that might have considered that option and set up multilateral institutions to deny access to adversarial potential proliferators. The system was far from perfect—five countries developed nuclear weapons after Kennedy’s warning—but others were deterred from or incentivized against doing so. More nuclear weapons proliferation will not necessarily lead to nuclear weapons use, accidents, or terrorist threats, but it does not seem to be a gamble worth taking.

The liberal international order—anchored by American security guarantees that provided stability for large parts of Europe and Asia, open sea-lanes for the entire world, and U.S.-led institutions such as the International Monetary Fund, the World Bank, and the World Trade Organization—also helped to foster the largest expansion of global prosperity in history. Critics may claim that the U.S.-led order benefited only the United States and other advanced industrial countries, and that economic growth was unevenly distributed among and within countries. But from 1945 to today, global GDP increased more than tenfold, thanks in no small part to rising levels of wealth in so-called developing countries. Average incomes tripled, and the share of humanity living in extreme poverty fell from nearly 60 percent in 1950 to around ten percent in 2025. The rise in global income lifted over a billion people out of poverty altogether, and the global middle class grew to include more than half the world’s population. Life expectancy rose from 46 years in 1950 to 73 years in 2024. This economic growth cannot be solely attributed to the U.S.-led world order. But that order did provide unusually propitious conditions for it to take place.

American global leadership also helped promote the greatest expansion of individual freedom and democracy the world has ever seen. In 1945, most of the world lived under authoritarian rule. By the 1990s, more than half of all states were democracies; by 2016 it was six out of ten. Even with the democratic recession of the past decade, the world remains far more democratic than in any previous era. The United States often wielded its great power selfishly, but it nonetheless provided a model and the space for promoting open societies, rule of law, and human rights far beyond anything before.

NOT DEAD YET Some critics of the U.S.-led order might grant that it has been great for the world. But they believe it has been an unsustainable drain on American resources. Trump, for example, framed his campaign for president in 2024 on a narrative

·foreignaffairs.com·
Don’t Give Up on Global Order | Foreign Affairs
Symposium Bijbelvertalen als spiegel van de tijd
Symposium Bijbelvertalen als spiegel van de tijd
Symposium Bijbelvertalen als spiegel van de tijd In dit symposium kijken we naar het veranderde Bijbellandschap in ons taalgebied van de afgelopen decennia. Bijbelvertalingen als de Nieuwe Bijbelvertaling, de Bijbel in Gewone Taal en de NBV21 hebben elk een eigen taal en toon. Wat zegt dat over de tijd en…
·bijbelgenootschap.nl·
Symposium Bijbelvertalen als spiegel van de tijd
Petitie bij initiatiefvoorstel strafbaarstelling conversiehandelingen - Eerste Kamer der Staten-Generaal
Petitie bij initiatiefvoorstel strafbaarstelling conversiehandelingen - Eerste Kamer der Staten-Generaal
Op dinsdag 2 juni 2026 behandelde de Eerste Kamer het initiatiefvoorstel-Paulusma, Becker, Westerveld, Dobbe en Kostić over de Wet strafbaarstelling conversiehandelingen (36.178). Dinsdag 9 juni 2026 stonden de stemmingen gepland over de motie-Schalk (SGP) c.s. en het initiatiefvoorstel. Voor aanvang van de plenaire vergadering bood een vertegenwoordiger van een groep bezorgde ouders een petitie aan waarin de Eerste Kamer werd opgeroepen om de stemming uit te stellen. De groep ouders, verenigd onder de naam Genderzorgen, wil dat de Kamer wacht met stemmen over het initiatiefvoorstel totdat uitgesloten is dat ouders die hun kind willen beschermen strafrechtelijk verdacht kunnen worden. Ook willen de indieners dat er eerst onafhankelijk advies van de Gezondheidsraad beschikbaar is over de richtlijnen voor transgenderzorg.
·eerstekamer.nl·
Petitie bij initiatiefvoorstel strafbaarstelling conversiehandelingen - Eerste Kamer der Staten-Generaal
Wij zijn een presbyteriaal-synodale kerk!
Wij zijn een presbyteriaal-synodale kerk!
In deze brief staat preses Trijnie Bouw stil bij wat het in de praktijk betekent om een presbyteriaal-synodale kerk te zijn. Het model vraagt om een zorgvuldig samenspel tussen lokale gemeenten en bovenlokale gremia en dat is niet altijd eenvoudig. Diversiteit en ambivalentie zitten soms in de weg,
·protestantsekerk.nl·
Wij zijn een presbyteriaal-synodale kerk!
Hoofdaanklager Internationaal Strafhof Karim Khan per direct geschorst
Hoofdaanklager Internationaal Strafhof Karim Khan per direct geschorst

Ga direct naar inhoud Hoofdaanklager Internationaal Strafhof Karim Khan per direct geschorst

Nieuws Internationaal Strafhof De hoofdaanklager maakte zich volgens het bestuursorgaan van het Internationaal Strafhof schuldig aan ernstig wangedrag. De 125 lidstaten moeten nu bij stemming bepalen of de hoofdaanklager definitief uit zijn functie ontheven wordt.

Romy van der Poel

Lineke Nieber Gepubliceerd op 9 juni 2026 om 1:19 Leestijd 2 minuten

Karim Khan als aanklager van het Internationaal Strafhof (ICC). Foto ANP POOL PETER DEJONG

Hoofdaanklager van het Internationaal Strafhof Karim Khan (56) heeft zich schuldig gemaakt aan ernstig wangedrag en ernstige schending van zijn plichten en wordt per direct geschorst. Dat concludeert het 21-koppige bestuursorgaan van het Strafhof maandagavond.

Of Karim Khan definitief moet vertrekken bij het Strafhof, staat nog niet vast. De 125 lidstaten van het hof zullen stemmen over zijn eventuele ontslag. Bij een absolute meerderheid van 63 stemmen, wordt Khan uit zijn functie ontheven. De voorzitter schrijft dat er „zo spoedig mogelijk” een bijeenkomst wordt uitgeroepen.

Het besluit volgt ruim twee jaar na beschuldigingen van seksueel wangedrag. Eind april 2024 nam een naaste medewerker van Khan, een 39-jarige advocaat, collega’s in vertrouwen. Die maakten daarna melding van de gebeurtenissen bij personeelszaken. Eind 2024 begonnen de Verenigde Naties een onderzoek naar de beschuldigingen, dat ruim een jaar in beslag nam. Khan ontkent de gebeurtenissen „categorisch”. In afwachting van het VN-onderzoek deed hij in mei 2025 tijdelijk een stap terug.

Het ging al gauw niet meer over de misbruikzaak alleen. Toen Karim Khan in mei 2024 vroeg om de arrestatie van de Israelische premier Benjamin Netanyahu, raakten de beschuldigingen en het arrestatiebevel met elkaar verweven. Israël en de Verenigde Staten grepen de misbruikzaak aan om de hoofdaanklager en het Strafhof verdacht te maken. De vrouw werd op haar beurt weggezet als spion voor Israël, zij zou de hoofdaanklager in de val hebben gelokt.

Ook Khan zelf verbond de kwesties met elkaar. In interviews sprak hij van een „georkestreerde campagne”: een poging om hem af te zetten uit onvrede over de arrestatiebevelen voor de Israelische premier Netanyahu.

NRC deed vorig jaar onderzoek naar de beschuldigingen en sprak met collega’s, familieleden en vrienden van de 39-jarige advocaat. Hun verhalen, foto’s en documenten ondersteunen de beschuldigingen. Ook bleek dat Strafhofmedewerkers de vrouw onder druk hebben gezet om geen klacht in te dienen. In de zomer van 2025 stapte een tweede vrouw naar voren die Khan van seksueel wangedrag beschuldigde.

Lees ook Misbruik, manipulatie en achterdocht in de top van het Internationaal Strafhof in Den Haag Hoog moreel karakter Het hof worstelde met de afhandeling van de zaak. Er lag geen dichtgetimmerde procedure klaar, niet eerder moesten de lidstaten samenkomen om te stemmen over het al dan niet aanblijven van de hoofdaanklager.

De hoofdaanklager van het Strafhof is het gezicht naar de buitenwereld en bepaalt welke zaken in de rechtbank prioriteit krijgen. Hij of zij moet „van hoog moreel karakter” zijn, aldus het statuut. De voorzitter van het bestuursorgaan liet vorig jaar weten dat het hof „een nultolerantiebeleid” hanteert „ten aanzien van verboden gedrag, zoals intimidatie, waaronder seksuele intimidatie, discriminatie en machtsmisbruik”.

De afgelopen maanden nam de onrust binnen de rechtbank toe. Gevoelige informatie lekte uit naar de media, zowel over de misbruikzaak als over geheime arrestatiebevelen. Hoewel de werkzaamheden in het hof nooit stil lagen – twee vervangers namen het werk van Khan over – gaan medewerkers gebukt onder sancties uitgevaardigd door de VS. Medewerkers van de rechtbank drongen aan op duidelijkheid. Ze stuurden brieven om te pleiten voor Khans terugkeer, of vroegen juist om zijn vertrek.

Het bestuursorgaan liet maandagavond weten dat zij Khan schorsen en de lidstaten bijeen roepen, op basis van onder meer het VN-rapport, het onderliggende bewijsmateriaal en een advies van drie juridische deskundigen. Als een meerderheid van de 125 lidstaten van het Strafhof voor zijn ontslag stemt, zullen de lidstaten een nieuwe hoofdaanklager kiezen.

Lees ook Alles lijkt geoorloofd in geheime inlichtingenoperatie tegen medewerkers Internationaal Strafhof

Geef cadeau

Deel

Mail de redactie Aanbevolen voor jou Benen 16 uur geleden

‘Ik ben een mevrouw’, zegt Laura Bromet tegen de voorzitter 14 uur geleden

Bij toeval ontwaarde kometenjager Alan Hale eindelijk zíjn komeet 14 uur geleden

Trump probeert de heethoofden in het Midden-Oosten onder controle te krijgen, met wisselend succes 14 uur geleden

Looksmaxxing is een teken van oprukkend rechtsextremisme 5 juni 2026

Geef kinderen het recht op spelen terug 17 uur geleden

De journalistieke principes van NRC

·nrc.nl·
Hoofdaanklager Internationaal Strafhof Karim Khan per direct geschorst
Namen, schulden en medische gegevens zichtbaar door lek bij bewindvoerders
Namen, schulden en medische gegevens zichtbaar door lek bij bewindvoerders
Cybercriminelen kunnen heel eenvoudig klantgegevens van bewindvoerders buitmaken. Daardoor kunnen persoonsgegevens van mensen met financiële problemen, een groep die extra kwetsbaar is voor fraude en uitbuiting, in verkeerde handen vallen. Het gevaar schuilt in slecht beveiligde oude e-mailadressen.
·rtl.nl·
Namen, schulden en medische gegevens zichtbaar door lek bij bewindvoerders
Advies Raad van State Wet grondgebondenheid en verantwoorde mestafzet.
Advies Raad van State Wet grondgebondenheid en verantwoorde mestafzet.
Advies over initiatiefwetsvoorstel over grondgebonden melkveehouderijDe Afdeling advisering van de Raad van State heeft op 3 juni 2026 het advies over het initiatiefwetsvoorstel van voormalig Kamerlid Holman (NSC) en Kamerlid Grinwis (CU) vastgesteld over de invoering van een grondgebonden melkveehouderij, de aanwijzing van maatschappelijke landbouwgebieden en een verantwoorde mestafzet. Het advies is op 8 juni 2026 gepubliceerd op de website van de Raad van State.Inhoud van het initiatiefwetsvoorstelHet initiatiefwetsvoorstel heeft tot doel bij te dragen aan een toekomstvisie voor de Nederlandse landbouw waarbij grondgebonden melkveehouderij centraal staat. Het wetsvoorstel bestaat uit drie hoofdsporen: Het vastleggen van een wettelijke vorm van grondgebondenheid in de melkveehouderij. De daarbij vastgestelde grondnormen houden in dat bij een bepaalde hoeveelheid vee (grootvee-eenheden (GVE)) een bepaalde hoeveelheid grond hoort; De opsplitsing van de agrarische grond in Nederland in een Agrarische Hoofdstructuur (AHS) en Maatschappelijke Landbouwgebieden (ML). Binnen de AHS geldt een lagere grondnorm dan binnen de ML. De introductie van een mestvervoersbeperking voor alle producenten van dierlijke meststoffen. Dierlijke meststoffen mogen enkel worden vervoerd binnen een straal van honderd kilometer van de productielocatie of binnen de vastgestelde vervoersregio’s. Brede visie: reikwijdte van het voorstelDe Afdeling advisering constateert dat de initiatiefnemers de drie hoofdsporen plaatsen in een brede visie over de toekomst van de landbouw. Die visie gaat ervan uit dat de landbouwsector over tien jaar structureel in balans is, waardoor de landbouwers perspectief en duidelijkheid krijgen. De toelichting bij het voorstel omvat in belangrijke mate een globale, brede beleidsvisie met belangrijke discussiepunten rondom de toekomst van de landbouw. Deze brede visie leent zich er echter niet goed voor om een-op-een te worden omgezet in een samenhangend wetsvoorstel.Omvangrijke uitdagingen: concrete probleemoplossingenDe Afdeling advisering onderkent dat de initiatiefnemers omvangrijke uitdagingen binnen het landelijk gebied adresseren. Nederland staat voor een grote opgave om de balans te herstellen tussen landbouw en natuur, water, bodem en klimaat. Juist omdat deze opgaven zo groot en complex zijn, is het van belang dat uit het voorstel en de bijbehorende toelichting duidelijk volgt voor welke concrete problemen het voorstel een oplossing biedt. De toelichting toont een grote verscheidenheid aan vervlochten problemen en algemeen geformuleerde doelen die niet allemaal tegelijk haalbaar zijn. Daardoor is onvoldoende duidelijk voor welke problemen het voorstel concreet oplossingen biedt en welke bijdrage het voorstel daadwerkelijk levert aan het oplossen van de grote opgaven waar de agrarische sector voor staat.Kern van het voorstel: grondgebondenheidDe Afdeling advisering geeft de initiatiefnemers in overweging de reikwijdte van het voorstel te beperken tot de wettelijke verankering van een grondgebondenheid. Zij maakt een aantal opmerkingen over de voorgestelde invulling daarvan, omdat die tot diverse complicaties leidt. De initiatiefnemers benoemen grondgebondenheid als een noodzakelijke basis voor het voorstel. Daarbij gaat het hen in de kern om het vinden van een balans tussen mestproductie en beschikbare grond, om zo kringlooplandbouw te bereiken.Bij de verankering van de grondgebondenheid in het voorstel ziet de Afdeling advisering een aantal complicaties bij de definiëring van die term en de uitwerking van de gestelde grondnormen. Zij concludeert dat de invulling van de grondnormen naar verwachting niet leidt tot de beoogde kringlooplandbouw. Evenmin bereikt het voorstel de beoogde uitvoering van het zevende Nederlandse Actieprogramma bij de Nitraatrichtlijn.De Afdeling advisering concludeert dat de voorgestelde invulling van grondgebondenheid niet leidt tot een structurele oplossing van de geschetste problemen door de initiatiefnemers.GebiedsdifferentiatieDe initiatiefnemers kiezen voor een ‘gedifferentieerde grondgebondenheid’, waarbij de inhoud en hoogte van de grondgebondenheidsnorm afhankelijk is van het landbouwgebied (AHS of ML). Met deze differentiatie willen zij boeren die graag extensiever werken daartoe in staat te stellen en de landbouwgrond naar draagkracht belasten.De Afdeling advisering merkt op dat de gedachte van gebiedsdifferentiatie op zichzelf niet onbegrijpelijk is, maar ziet een aantal complicaties bij de invulling van de gebiedsgedifferentieerde grondgebondenheid. Deze zien onder andere op de schaarste van ruimte en de voorgestelde vergoedingen binnen de ML. Voor zover vergoedingen al nodig zijn, blijkt uit de toelichting niet dat en, zo ja, hoe hierin zal worden voorzien.Deze factoren vormen een belangrijk obstakel om de gedifferentieerde grondgebondenheid te realiseren. Daarom acht de Afdeling advisering de voorgestelde gebiedsdifferentiatie een serieus risico voor de effectiviteit en uitvoerbaarheid van het wetsvoorstel.MestvervoersbeperkingUit het voorstel volgt dat de invoering van de mestvervoersbeperking wordt gezien als een noodzakelijke tussenstap naar de met grondgebondenheid nagestreefde gesloten mestkringloop. De Afdeling advisering kan uit de toelichting echter nog onvoldoende opmaken wat de daadwerkelijke bijdrage van de voorgestelde invulling van de mestvervoersbeperking zal zijn aan een gesloten mestkringloop.ConclusieDe Afdeling advisering heeft een aantal bezwaren bij het voorstel en adviseert het voorstel niet in behandeling te nemen, tenzij het is aangepast.
·raadvanstate.nl·
Advies Raad van State Wet grondgebondenheid en verantwoorde mestafzet.
Nederlandse cloudpartijen ontevreden over 'Duitse deal'
Nederlandse cloudpartijen ontevreden over 'Duitse deal'
De keuze van het Rijk om in zee te gaan met STACKIT, de cloudtak van de Schwarz Group, zorgt voor ontevredenheid binnen de Nederlandse cloudsector. Brancheorganisatie Dutch Cloud Community stelt bij het FD dat binnenlandse aanbieders onvoldoende kans hebben gekregen om mee te dingen, terwijl de overheid juist inzet op het verminderen van afhankelijkheid van Amerikaanse techreuzen zoals Amazon, Microsoft en Google.
·binnenlandsbestuur.nl·
Nederlandse cloudpartijen ontevreden over 'Duitse deal'
Dag van de Munt
Dag van de Munt
[HOUTEN] De Dag van de Munt vindt plaats op zaterdag 20 juni in de Dutch Vault in Houten. Dit jaar staat de dag in het teken van ‘Het ambacht van munten maken’, een ambacht dat is opgenomen bij het Kenniscentrum Immaterieel Erfgoed Nederland.
·houtensnieuws.nl·
Dag van de Munt
Hoe een fruitbedrijf in Odijk transformeert naar camping en vergroening
Hoe een fruitbedrijf in Odijk transformeert naar camping en vergroening
[ODIJK] Decennialang werd er fruit geteeld aan de Houtenseweg 8, tussen Houten en Odijk, door de familie Miltenburg. Het fruitbedrijf werd gestaakt en dochter Jacqueline verhuurt nu delen van de schuur en heeft plannen voor een camping en vergroening. Het is een voorbeeld van de verandering van het buitengebied in onze regio.
·bunniksnieuws.nl·
Hoe een fruitbedrijf in Odijk transformeert naar camping en vergroening