C2026

Abonneren Inloggen

Binnenland
Buitenland
Politiek
Economie
Bizar
Wetenschap
Reizen
Opinie
Quiz

De gemeente Oss runt het asielzoekerscentrum en dat werpt zijn vruchten af. © Koen Verheijden Deze gemeenten regelen zelf asielopvang: dat is goedkoper en harmonieuzer

Na alle heisa en demonstraties rond de komst van asielzoekerscentra is er een opvallende ontwikkeling: een groeiend aantal gemeenten runt zelf een azc om inwoners er meer bij te betrekken. Er zijn nu al zestien gemeenten die het beheer in eigen hand hebben genomen. Het landelijke COA, dat het normaal doet, blijft wel de betaler en eindverantwoordelijke. Gemeente Oss geldt als lichtend voorbeeld. Rik Spekenbrink Rik Spekenbrink Nieuwsverslaggever 25 augustus 2026, 03:01 Laatste update: 08:25 93 reacties Maak ons je Google-favoriet

Het was het afgelopen jaar wekenlang in het nieuws: veel gemeenten voldoen nog niet aan de opdracht van de spreidingswet om asielzoekers te huisvesten. Ze worstelen met de locatie, de omvang of de duur van de opvang. Ook de felle weerstand onder de bevolking en soms in de gemeenteraad, zorgt voor twijfels.

Een gemeentelijke opvang kan een oplossing zijn. De spreidingswet biedt gemeenten de mogelijkheid om de exploitatie van een azc buiten het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) te organiseren. En daar lijkt een groeiend aantal gemeenten oren naar te hebben. Mis nooit meer het laatste nieuws

Krijg een melding bij belangrijk nieuws over Woerden.

Momenteel zijn er zestien gemeenten die de opvang deels zelf runnen, waarbij het COA eindverantwoordelijk blijft. Dit zijn onder meer Woensdrecht, Meierijstad, Hengelo (Ov.), Rheden, Ede, Wierden en Heeze-Leende. In Oss gaat de zelfstandigheid het verst, daar heeft het COA de kleinste rol.

Gemeenten en Tweede Kamerleden die in Oss op werkbezoek zijn geweest, zijn enthousiast over de gemeentelijke opvang, waar 250 Oekraïners en 250 asielzoekers al jaren zonder problemen samen wonen. „Ik ervoer een heel open sfeer”, zegt Jelte Straatman (CDA). „Asielzoekers zijn er geen nummer, maar hebben een gezicht.” Vinger in de pap

Straatman: „Een gemeentelijke oplossing geeft ruimte voor eigen voorwaarden. Het COA werkt niet altijd mee als je bijvoorbeeld de grootte van een locatie wil veranderen. Ze houden graag een vinger in de pap, maar ik zou zeggen: probeer gemeenten los te laten. Veel gemeenten staan ervoor open, maar het is goed dat een aantal het voortouw neemt en de rest kan afkijken. Een gemeentelijke opvang is ook goedkoper dan een COA-locatie.” Stichting Thuis in Oss runt het azc, bewoners maken schoon. © Koen Verheijden

Het COA geeft aan dat Oss ‘één van de vele goede opvanglocaties in Nederland’ is. „Het is de verwachting dat meer gemeenten kiezen voor duurzame gemeentelijke opvang. Zeker voor kleinere locaties kan het een goede opzet zijn voor een gemeente. COA maakt deze gemeentelijke regie graag mogelijk.” Lokale ondernemers

In Rheden is ook een gemeentelijke opvang. Programmamanager migratie en integratie Timo Otten zegt dat hij daardoor kan samenwerken met lokale ondernemers. „Klein voorbeeld: bij het COA zit je vast aan de cateraar waar zij een contract mee hebben. Nu kan ik een lokale cateraar inschakelen, die dan letterlijk baat heeft bij de opvang.”

Daarnaast noemt hij het niet meer verplicht moeten verhuizen van bewoners als voordeel. „Daardoor staan ze niet stil in hun integratie. Wij kunnen vanaf de eerste dag helpen met de taal, een opleiding en daarna kunnen ze hopelijk gaan wonen en werken in Rheden zelf.”

In Oss kan iedereen zien dat dit ook gewoon mensen zijn die een veilige plek zoeken

Lisa Westerveld (PRO)

Ook Lisa Westerveld (PRO) was ‘onder de indruk’ in Oss. „Daar leggen ze de verantwoordelijkheid grotendeels bij de bewoners, en dat werkt. Iedereen mag bovendien zichzelf zijn.” Volgens Westerveld komt veel angst voor een azc voort uit onwetendheid. „De beelden die je hebt, worden ook gevoed in debatten, zo eerlijk moeten we zijn. In Oss kan iedereen zien dat dit ook gewoon mensen zijn die een veilige plek zoeken.”

Straatman en Westerveld dienden in juni samen met D66 een motie in waarin ze de regering verzoeken ‘goede voorbeelden’ zoals de opvang in Oss beter te verspreiden onder gemeenten, in de hoop dat het maatschappelijk draagvlak wordt vergroot. De motie werd aangenomen. Lees ook:

Van ‘hier is geen plek’ tot ‘we doen al zo veel’: vijf redenen van gemeenten die spreidings­wet niet naleven

LUISTER OOK naar onze dagelijkse nieuwspodcast Praat Mee met AD Praat mee met AD Nicotine voor jongeren verbieden? 'Mijn kind is gaan roken, ik kan wel janken!'

S2 Afl. 6 • Gisteren

Nicotine voor jongeren verbieden? 'Mijn kind is gaan roken, ik kan wel janken!' 00:00 -19:02 Ga naar podcast

KIJK OOK naar deze nieuwsvideo’s: Honkballer wordt geraakt door hard gegooide bal en breekt zijn hand Meest bekeken nieuwsvideo’s 24 video's Tadej Pogacar geeft koersbril cadeau aan zoontje van Wout van Aert 32 seconden00:32 Tadej Pogacar geeft koersbril cadeau aan zoontje van Wout van Aert Pilote landt met defect vliegtuig in zee voor Amerikaanse kust 54 seconden00:54 Pilote landt met defect vliegtuig in zee voor Amerikaanse kust Madonna viert verjaardag op Corfu en veroorzaakt politieke ruzie 47 seconden00:47 Madonna viert verjaardag op Corfu en veroorzaakt politieke ruzie Daders vluchten op step na schoten met zware wapens op Belgisch politiebureau 48 seconden00:48 Daders vluchten op step na schoten met zware wapens op Belgisch politiebureau Cadeautjes 'giften' tot wel 500 euro: dit gaat er schuil achter TikTok LIVE 1 minuut en 57 seconden01:57 Cadeautjes 'giften' tot wel 500 euro: dit gaat er schuil achter TikTok LIVE Demi Vollering geeft gele trui aan Max Verstappen in Zandvoort 24 seconden00:24 Demi Vollering geeft gele trui aan Max Verstappen in Zandvoort Poetin over Oekraïne: ‘Ze hebben zelf de doos van Pandora geopend’ 44 seconden00:44 Poetin over Oekraïne: ‘Ze hebben zelf de doos van Pandora geopend’ Jake Paul keurt matchende outfits van Jutta Leerdam en haar hond 38 seconden00:38 Jake Paul keurt matchende outfits van Jutta Leerdam en haar hond Deze comedians doen mee aan Nederlandse versie van hitshow Taskmaster 2 minuten en 8 seconden02:08 Deze comedians doen mee aan Nederlandse versie van hitshow Taskmaster Haaland knipt lange lokken af en verrast voetbalcollega's 58 seconden00:58 Haaland knipt lange lokken af en verrast voetbalcollega's Rus springt op 11,5 kilometer hoogte uit heteluchtballon 57 seconden00:57 Rus springt op 11,5 kilometer hoogte uit heteluchtballon Voorbijganger filmt mysterieuze groep die uit New Yorkse put kruipt 52 seconden00:52 Voorbijganger filmt mysterieuze groep die uit New Yorkse put kruipt Willem-Alexander arriveert met Máxima en Alexia bij F1-circuit in Zandvoort 40 seconden00:40 Willem-Alexander arriveert met Máxima en Alexia bij F1-circuit in Zandvoort Dodelijke explosie bij Amerikaanse aanval op vermeende drugsboot 32 seconden00:32 Dodelijke explosie bij Amerikaanse aanval op vermeende drugsboot Oranjebondscoach Xavi zegt 'Goedemorgen' op zijn eerste werkdag 49 seconden00:49 Oranjebondscoach Xavi zegt 'Goedemorgen' op zijn eerste werkdag Malen maakt hattrick voor AS Roma 1 minuut en 6 seconden01:06 Malen maakt hattrick voor AS Roma Wie profiteert het meest van Oekraïense verkiezingen? 1 minuut en 49 seconden01:49 Wie profiteert het meest van Oekraïense verkiezingen? Huizen in de as door grote natuurbrand bij Amerikaanse gokstad 52 seconden00:52 Huizen in de as door grote natuurbrand bij Amerikaanse gokstad Directeur AVROTROS: 'Songfestival is een podium van verdeeldheid' 2 minuten en 7 seconden02:07 Directeur AVROTROS: 'Songfestival is een podium van verdeeldheid' Vastgelopen binnenvaartschip wordt losgetrokken bij Tiel 40 seconden00:40 Vastgelopen binnenvaartschip wordt losgetrokken bij Tiel Major Lazer draait Zwoele Zomernachten van Rutger van Barneveld op Lowlands 38 seconden00:38 Major Lazer draait Zwoele Zomernachten van Rutger van Barneveld op Lowlands Tornado raast over Frans dorpje en laat spoor van vernieling achter 53 seconden00:53 Tornado raast over Frans dorpje en laat spoor van vernieling achter Noodweer maakt einde aan derde etappe in Vuelta 40 seconden00:40 Noodweer maakt einde aan derde etappe in Vuelta Heldhaftige Chinezen tillen SUV op om spartelend meisje te redden 56 seconden00:56 Heldhaftige Chinezen tillen SUV op om spartelend meisje te redden Log gratis in en ontvang toegang tot exclusieve extra's

Maak binnen 1 minuut een gratis account aan. GA VERDER

Al een account of abonnement? inloggen 93 Reacties Nog 500 karakters over Log in en reageer René Schellevis 21 minuten geleden

@Mourits Vis Eerder andersom. U komt nogal onnozel over door iedereen met een andere visie een kwal te noemen. Vertel uw positieve asielverhaal aan de inwoners van Ter Apel, of de nabestaanden van Lisa uit Abcoude zou ik adviseren. @Rob Alberts; Rutte IV heeft 9 maanden (!) geformeerd (terwijl het gewoon Rutte III was) en is vervolgens ook geklapt op asiel. Duurde bij hun een stuk langer (helaas). Blijkbaar was iedereen het met elkaar oneens over asielbeleid ? ferd. Heuves 26 minuten geleden

Saskia van Herpen; dat ís al hier gebeurd in 40-45 maar (bijna) niemand kon hier vandaan vluchten.Enkelen probeerden het met een bootje over de Noordzee naar Engeland of iets dergelijks.De enigen die veilig konden vertrekken waren de oranje's naar respectievelijk Canada en Engeland(Wilhelmina).De Nederlanders brachten VIJF jaar door in angst en vrees, armoe, honger en kou.Ons huis is platgegooid door een V2 raket(Statenkwartier-Den Haag). Rotterdam,Bezuidenhout en veel andere plekken idem. Rob Alberts 32 minuten geleden

@ René Schellevis U heeft gelijk. Het vorige kabinet heeft heel kort gezeten. Blijkbaar kunnen rechtse partijen niet regeren. J.P Laats 38 minuten geleden

J.P Laats Wordt men , niet moe v al die onderwerpen zoals migratie, Asiel 🥱. Het Europese pact betreffende asiel helpt niet

Alle artikelen Wim Rietkerk: ‘Materieel bezit doet me niets’ Esther de Hek | 30 januari 2021

Achtergrond
Interview
Ontmoeting

Hij merkt dat hij ouder wordt, zegt dominee Wim Rietkerk, die laatst tachtig jaar werd. ‘Ik kan niet meer de hele dag doorgaan, zoals vroeger.’ Toch kwam er eind vorig jaar nog een boek van hem uit en zit hij dagelijks achter zijn bureau. ‘In ons leven hebben we ervaren dat God leidt en voorziet op een manier die royaler is dan wij zelf ooit in gedachten hadden.’

Biografie
W.G. (Wim) Rietkerk werd in 1941 geboren in Lisse. Hij studeerde theologie in Kampen en kwam in aanraking met het gedachtegoed van de Amerikaanse theoloog Francis Schaeffer, oprichter van de internationale l’Abri-gemeenschappen (www.labri.org). Zelf richtte Rietkerk in 1971 samen met Hans Rookmaaker een l’Abri-gemeenschap in Nederland op, waar hij ook jaren met zijn gezin woonde. Hij schreef diverse boeken en was NGK-predikant in Barendrecht, Culemborg, Utrecht, Houten en Wageningen. Zie ook www.wimrietkerk.nl.

We zitten inmiddels ruim anderhalf uur te praten in de voorkamer van het Utrechtse grachtenpand waar boeken, een bureau en makkelijk zittend meubilair het beeld bepalen, als Rietkerk een ontboezeming doet. Hij lijkt voor het eerst op deze maandagochtend een inkijkje in zijn hart te geven. Het is geen onwil, had hij al eerder aan de telefoon gezegd. Maar ‘voor de krant’ praat hij liever over inhoudelijke dingen – zijn visie op wat God ons met de coronacrisis te zeggen heeft bijvoorbeeld, waarover hij onlangs het boek ‘Verborgen aanwezig’ schreef. ‘Tegenwoordig staat de krant vol interviews met mensen die vertellen wat hun hobby’s zijn. Dat las je vroeger nooit, je had het alleen over de inhoud.’ Ontgroeningstijd (beeld Maarten Boersema)

(beeld Maarten Boersema)

Hij leest het liefst boeken, véél boeken, had zijn vrouw Greta (83) al gezegd, voordat ze de achterkamer inging om een vriendin in Israël te bellen. ‘Lezen, lezen, lezen, met zijn neus in de boeken. Dat is zijn hobby.’

De Duitse Greta Reimer en de Nederlandse theologiestudent Wim Rietkerk ontmoetten elkaar in 1964 in Chalet Bellevue in het Zwitserse alpendorp Huémoz. In 1955 was het Amerikaanse echtpaar Francis en Edith Schaeffer op deze plek ‘l’Abri’ gestart, een internationale woon- en leefgemeenschap die in de loop van de jaren in acht landen, waaronder Nederland, christelijke leefgemeenschappen oprichtte. ‘In oktober 1960, tijdens mijn ontgroeningstijd op de TU Kampen, gaf Francis Schaeffer een lezing die ik verplicht was bij te wonen. We moesten naar een Zwitserse filosoof, werd gezegd. Die spreekbeurt is achteraf gezien voor mij enorm belangrijk geweest om los te komen uit de gereformeerde subcultuur, de veilige bubbel waarin ik op dat moment zat.’

Het verplichte college van Schaeffer in zijn ‘groentijd’ zette bij Wim Rietkerk radicaal een wissel om. ‘Direct erna heb ik hem geschreven: ik kom naar Zwitserland. Dat is in 1961 ook gebeurd, liftend met twee vrienden ben ik naar Chalet Bellevue gegaan. De jaren erna kwam ik er nog vaak.’

Waarom sloeg de lezing van Schaeffer zo in? ‘Dat grijpt terug op ervaringen van de jaren daarvoor. Ik was nog maar een jongeman van twintig, opgegroeid in een vrijgemaakt gezin in Lisse, waar trouwens een open gesprekcultuur heerste. Maar toch nam je als het ging over God, over wie Hij was en waarom je in Hem geloofde veel dingen aan zonder er al te diep over na te denken. Je had de veilige zekerheid van de leer, de subcultuur en die brak open toen ik daar bij Schaeffer zat. Zijn boodschap sloeg in als een bom.’

Het ging tijdens het college over ‘the reality of the Supernatural’, het thema waar theoloog en filosoof Francis A. Schaeffer zijn gedachtegoed op baseerde. De Bijbel spreekt waarheid over alle terreinen van het leven, leerde hij. Dus over schepping, mens, kosmos en geschiedenis, over de hele realiteit. Het loslaten van deze ‘waarheid’ was volgens Schaeffer de belangrijkste reden voor conflict, gebrokenheid en wanhoop onder de ‘moderne mens’.

Rietkerk: ‘Schaeffer vertelde in die collegezaal met weidse gebaren en veel dynamiek hoe zij in de l’Abri-gemeenschap in Zwitserland iets wilden laten zien van de realiteit van God. Simpelweg door gastvrijheid aan iedereen te bieden en het gesprek met elkaar aan te gaan. Ze maakten geen reclame voor het huis, de mensen kwamen. God leidt het leven in alles, zit daarachter.’

Het hele verhaal lezen? Log hieronder in of neem een gratis proefabonnement om inloggegevens te ontvangen.

Gods hand

Dat verplichte college in oktober 1960 kun je achteraf bezien gerust het kantelpunt in Rietkerks leven noemen. Er zat een God achter die alles bestuurt, zegt hij zelf. Dat sluit naadloos aan op de levensvisie van de inmiddels tachtigjarige predikant, die in zijn nieuwste boek Verborgen aanwezig, over Gods hand in de geschiedenis schrijft dat God ‘mensen vrijlaat, maar in de ontknoping laat zien dat Hij het is die altijd al een uitkomst in de hand had.’

Zeg ‘dominee Wim Rietkerk’ en bij velen komt direct ‘l’Abri’ naar boven. Deze organisatie is nauw verweven met uw leven, terwijl u ook predikant in de NGK bent geworden. Hij lacht even, is stil en dan volgt wat je in het geheel van het gesprek een ‘bescheiden ontboezeming’ zou kunnen noemen: ‘Het is zo gelopen. Maar weet je dat dit vaak gevoeld heeft alsof ik met twee vrouwen getrouwd ben? En dat kan lastig zijn.’

Het liefst was hij in 1966, na afronding van zijn theologiestudie in Kampen, bij l’Abri in Zwitserland gaan werken, samen met Greta. ‘We trouwden in 1966 en schreven een brief met de boodschap dat we klaar stonden om te komen. Maar er was geen plek, dus toen ben ik in 1967 gewoon dominee geworden in de vrijgemaakte kerk van Barendrecht.’

‘Ik heb het gemeentepredikant zijn
nooit als noodoplossing gezien’

Een internationaal georiënteerde theoloog, getrouwd met een Duitse vrouw uit de Vergadering van Gelovigen werd dorpsdominee. Hij neemt nog een slok van zijn inmiddels koude koffie als zijn vrouw even binnenkomt. ‘Ik heb hoe alles ging in de kerk in Nederland altijd goed kunnen relativeren’, vertelt ze. ‘Zo doen ze het hier, anderen doen het weer anders, veel is niet belangrijk.’ En haar man? Hij: ‘Ik geloof niet dat ik op dat moment zo geconcentreerd voor ogen had wat er mogelijk was. Barendrecht was een gemoedelijke, lieve gemeente en Culemborg, waar ik in 1971 heenging, ook. Ze gaven mij de ruimte om bezig te zijn met het opzetten van een l’Abri-tak in Nederland. Daar was ik vanuit Barendrecht al snel bij betrokken. Tegelijkertijd heb ik het als gemeentepredikant altijd als mooie uitdaging gezien om de Bijbel te bestuderen en in het werk van de verkondiging van het evangelie te staan. Ik heb het gemeentepredikant zijn dus nooit als noodoplossing gezien. Maar de combinatie, dat ‘met twee vrouwen getrouwd zijn’, was niet altijd makkelijk.’

Wat was bijvoorbeeld niet makkelijk? Zijn vrouw reageert: ‘Het was sowieso altijd heel druk, altijd waren we bezig. Toen we voor l’Abri in Huize Kortenhoeve in Eck en Wiel woonden, was mijn man ook parttime gemeentepredikant in Culemborg en later Utrecht. We hadden een opgroeiend gezin, er waren doorlopend gasten en het predikantswerk van mijn man ging natuurlijk ook door. Dat was op sommige momenten zwaar.’

Wim Rietkerk: ‘Bij het ouder worden denk je terug, zo gaat dat. En dan heeft de combinatie hier en daar wel spanningsvelden opgeleverd. Ik denk, zeg ik nu, dat ik sommige bezoektaken in de gemeente wel wat te mager heb uitgevoerd. Dan gaf ik toch een behoorlijk deel van mijn tijd aan l’Abri, waar gasten waren die je tijd enorm op konden zuigen. Is dat altijd goed geweest, denk je dan? Er zijn vast gemeenteleden geweest die mij wel vaker hadden kunnen zien. Ik zie dat achteraf als een tekort en ben daar niet helemaal gelukkig mee.’

Greta is weer naar de achterkamer gegaan. Eigenlijk zou het echtpaar Rietkerk nu in Israël zijn, vertelde ze. ‘Ik voel mij nauw verbonden met Israël en het Joodse volk. Ook nu met corona wil ik weten hoe het mijn vrienden daar vergaat, maar erheen gaan zit er helaas niet in.’

(beeld Maarten Boersema)

(beeld Maarten Boersema)

Eerlijk gezegd begrijp ik wel dat u en uw vrouw, gezien uw levensloop en vorming, zo maar meer bevlogenheid voelden voor het l’Abri-werk dan voor het gemeentewerk. Of zeg ik nu iets verkeerds? ‘Nou, ik vind dat lastig te zeggen, hoewel het achteraf gezien misschien wel waar is. Op het moment dat ik gemeentepredikant was en dit combineerde met het werk voor l’Abri, ervaarde ik spanningsvelden. Aan de ene kant geef je je hart aan een gemeenschap waar mensen uit allerlei windstreken komen en veel van je gevraagd wordt, maar waar je ook veel in kwijt kunt. Tegelijkertijd dien je gemeenten die meer de traditionele paden bewandelen. Overigens was er al in Barendrecht genoeg ruimte vanuit de gemeente om mij samen met Hans Rookmaaker in te zetten voor het in Nederland opzetten van l’Abri. Ik kwam daar, net voor ‘de breuk van ‘67’, als vrijgemaakt predikant.’

De gemeente van Barendrecht sloot zich aan bij de Nederlands Gereformeerde Kerken die in 1967 ontstonden. Rietkerk zegt dat hij persoonlijk en in zijn gemeenten weinig ‘last heeft gehad van de kerkelijke conflicten en onmin’ waar in die jaren sprake van was. ‘Dat had ook van doen met mijn eigen focus. In mijn beleven was ik als predikant altijd wat ‘buitenkerkelijk’. Het heeft te maken, denk ik, met mijn innerlijke overtuiging en ook verlangen om als christenen een open en gastvrije gemeenschap te zijn. Niet op zichzelf gericht en in een eigen bubbel. Vanuit dat verlangen is l’Abri ontstaan en dat heb ik de kerken willen binnendragen: dat de essentie van gemeente van Christus zijn zit in een open en gastvrije houding naar de wereld toe.’

Heeft u het effect en de zegen daarvan gezien? ‘Zeker wel, hoewel ik dat niet verbind aan mijn eigen persoon. Ook heb ik geen lijstje bijgehouden van successen ofzo, natuurlijk niet. Wel hebben we zo vaak Go